Reisverslag nog zonder de foto's

Compleet reisverslag, in volgorde gezet, zie Thailand/Laos reisverslag

En hoe was het nou echt?

Alice draaide er niet om heen: meeste mensen praten niet over nare dingen, wat waren jullie naarste ervaringen in den verre. We hebben er een hekel aan als we de regie niet in handen hebben en we moeten laten gebeuren wat er gebeurt. Of je nu een hotel in de maag wordt gesplitst, in een bus zit die god weet waar heen gaat, in een pickup truck zit zonder afspraken over de beloning en met een chauffeur die zuigend op een rietje de benzine in de tank probeert te krijgen onderwijl meer naast dan op de weg rijdt, je verplicht moet eten terwijl de pot niets eetbaars schaft, kinderen niet wensen te eten wat de pot wel schaft, vlooienrijke honden die onder jouw tafel etenresten wensen op te vangen. In alle gevallen zijn we deze situaties toch weer snel te boven gekomen en dat is wel weer een hele gerusstellende ervaring. We beseffen dat we ondanks dat we de risico's niet op zochten toch ook veel geluk hebben gehad dat ons niks is gebeurt en moeten heel blij zijn dat we in Nederland toch veel meer zelf kunnen bepalen en vangnetten zijn die bij calamiteiten voor hulp zorgen.
Het meest boeiende: een samenleving te zien die samenleeft, waarbij het individu ondergeschikt is aan iets groters, vrij geloof belangrijker is dan vrijheid van geloof, werk het leven is en niet een noodzakelijk kwaad, elke dag hetzelfde eten het normaalste is van de hele wereld, wat kan niet hoeft en waar het lot geaccepteerd wordt, globalisering en efficiency nog holle kreten zijn.
Het mooiste: de geelgroene frisse pas ingezaaide rijstvelden, met name wanneer ze in terrasvorm zijn aangelegd, historische (buddha) parken
Het lekkerste: eten op een marktje tussen de lao en thaien in
Het gezelligste: op bezoek bij familie of praten met mede reisgenoten, fietsen door Vientiane, sabadiaans jokeren, genietende kinderen
Het duurste: de was in Bangkok
Het vervelendste: het feit dat je denkt dat je alles moet kopen omdat je het nooit meer goedkoper kan krijgen.
Wat zal je missen: de tuktuk, wat een uitvinding
Nog vragen?

No thank you

Vrouw en kind kijken naar Sissy, kennelijk toch wel wat romantiek gemist. De krant is doorgenomen, niks gebeurd zo te zien. Lekker bij Loetje gegeten, eindelijk weer eens de beste biefstuk van het westelijk halfrond. Halverwege de maaltijd kwam een muzikant vragen om een kleine bijdrage. Ik reageerde prompt heel fel, No Thanks !, de woorden die we als we wakker worden als eerste uitroepen. In Laos en Thailand is bedelen niet toegestaan en de gasten worden uitgenodigd vooral niks aan bedelaars te geven, opdat dit voor hun alleen maar een motivatie is om door te gaan met bedelen.
Ik kom in Nederland helaas regelmatig bedelaars tegen, die met hun hand op bij het metrostation staan, of voor een gulden zeuren op het perron en je voor rot schelden als je niks geeft, of de bus naar purmerend moeten betalen, of op een blokfluitje nauwelijks herkenbare muziek proberen te maken. De laatste maanden is daar een leger aan oost europeanen bijgekomen die met accordion of viool zich een weg baant door trein en metro-coupees. Nou vind ik dat je beter iets voor je geld kan doen, maar je diensten ongevraagd opdringen vind ik vreselijk genant. Iets geven betekent dat ze de volgende keer terug komen, niks geven is harteloos. Soms dringt zich het verlangen op om de bedelaars te vragen waarom ze op deze wijze de kost denken te moeten verdienen en door andere mensen lastig vallen, of denken ze werkelijk dat hun 50 seconde-gefidel ons leven opbeurt. Het maakt mij treurig mensen te zien die het niet gemaakt hebben en door onze maatschappij op een zijspoor of bijperron zijn gezet. Gelukkig hebben we in Thailand en Laos bij elkaar maar zo'n 10 bedelaars gezien, dat zijn er minder dan ik in Amsterdam dagelijks tegenkom.

Vrijdag: Back Home

Elf uur vliegen, niet veel geslapen, maar wel boek uit (Rosenboom: De Nieuwe Man, goed en spannend, eind kan beter).
We hadden veel gevreesd: ziekte, criminelen, het eten, kosten etc.) maar alles is goed gegaan en we hebben ons eerste plan van de reis bjna helemaal uitgevoerd. geen Vietnam, maar wel Chiang Mai en Sukotai en Hua Hin, geen tocht met de auto door Laos, we hebben genoeg gezien van het land en ons een waarschijnlijk slopende tocht van 1200 KM bespaard. Het rijden in Thailand is zeker geen sinicure, niet alleen rijdt men er links, men heeft nauwelijk oog voor achterliggers en op en afritten systeem heeft men ook niet. Daarentegen hebben ze een systeem van U-turns. Als je over een autoweg heen wil moet je eerst de weg op, dan de snelle kant zien te bereiken en dan een hachelijke u turn zien te maken. Geef mijn portie maar an fikkie. Door Bangkok rijden is ronduit mirakoleus en als je dan ziet dat het allemaal goed gaat, is dat voor een normaal mens niet te begrijpen. In een land als Thailand dringt pas echt tot je door hoeveel regels wij normaal vinden, die in een ander land domweg niet bestaan en het gaat toch goed. OK er komen wel eens een paar mensen onder een olifant, maar in de regel gaat het meestal goed. Verder is een wereld zonder efficiency toch iets om bij stil te staan, je realiseert je gewoon niet hoeveel hier op efficiency gedachtegoed is gebaseerd.

Donderdag: National Park, grot (***)

Erg mooi, de laatste dag en nog zo wel besteed. De taxi zou om 7 uur komen, dus we hadden nog een tripje afgesproken om de tijd te doden. Dat viel gelukkig niet tegen. We werden naar een vissersdorpje gebracht, vandaar met de boot naar een verlaten strand en toen 240 meter naar boven met trappen in de berg, weer wat naar beneden daalden we een schitterend grot in, waarlijk superb. Hij was ingestort gedeelte net als de gouffre du padurac, prachtig.
Daarna weer terug, langs de grote buddha met de monkeys, nog even zwemmen. douchen, omkleden, pizza eten en terug naar Holland. We gaan zo vertrekken.

Woensdag: Strand

Buddha gemaakt en That Luang nagemaakt. Afscheid genomen en de resterende foto's laten ontwikkelen.
Verder geen nieuws. Behalve dat we ons nog steeds verbazen over een wereld waarin het woord efficiency niet bestaat en hoeft te bestaan. Arbeid kost hier niks en dus is het begrip efficiency gereduceerd tot het verbruik van middelen, met name benzine en voedsel. De hele dag lopen mensen hun waren te slijten aan de toeristen. Wij roepen de hele dag: no thank you, no thank you. Je wordt er beroerd van.
Eindelijk hebben de hand weten te leggen op een stukje Durian, dat is een vrucht die zo stinkt dat je hem niet mee mag nemen in een hotel en daarom de verboden vrucht wordt genoemd. Voor ons mag die op de verboden lijst blijven, wat een troep, Pim en ik waren het allebei, het is verschrikkelijk vies, onze taxichauffeur vond het een zaligheid, jammer dat ik hem al in prullebak gemieterd heb.
We zjin wel nog naar de kapper geweest, voor 3 euro even kortgewiekt en de rest van de familie heeft zich laten masseren, hetgeen meer op een kietelpartij leek voor Simone, die kwam niet meer bij en de masseuses en wij ook niet meer. De kapperij wordt heel vaak gecombineerd met masseuse, voet-, hand en hoofd verzorging. Ik zou Ans willen adviseren een kleine cursus hoofd en nek massage te gaan volgen en iedere klant voor het knippen een massage aan te bieden, de eerste maanden gratuit en je zult zien, je boort een nieuwe markt aan.

Dinsdag: Golf, wandeling

Een kleine communicatiestoring, maar de bedoeling was dat ik en Pim gingen golven bij de Hua Hin Royal Golfclub. Het bleek echter de beste course te zijn van zuid oost azie en heel cheap, maar niet voor onze begrippen. Voor 75 euro konden we een caddy krijgen, een shirt moesten we aanschaffen, slagwapens huren etc. De baan was groot. Hebben we dus niet gedaan, we zijn wel een uurtje gaan afslaan bij een drive. Was ook leuk. Naast ons stonden twee profies, die de bal systematisch over het hek heen jasten, daarbij I don't see uitroepend. Nee dank je de koekoek, uilskuiken, de bal vloog recht door de schoorsteen van de belendede golfbeplate optrekjes, war ik liever niet zou willen wonen.
Van ons hadden de omstanders niks te duchten, alleen liet ik een keer de club uit mijn handen glijden, maar gelukkig in de richting van de green. Met gevaar voor eigen leven heb ik hem zelf opgehaald en nog een paar mooie gedenkwaardige shots gedaan. Ik ben klaar voor de broederdag en Pim met afstand verslagen. We hadden een heerlijke modderfiguur geslagen als we met de caddies op pad waren geweest, die waren nu nog niet hersteld van de lachkrampen. Goed. S avonds gelopen naar het dichtsbijzijnde dorp om naar de metershoge buddha te kijken. Helaas viel de duisternis als altijd weer snel en dit keer te snel in waardoor Ellen het unheimisch begon te vinden aan het verlaten strand. De terugweg was ook even spannend, want in Hua Hin stikt het van de toektoeks maar op het platteland niet. Maar goed we vonden toch een taxi en waren zo weer op de nightmarket. Daar hebben we goddelijk gegeten in een typisch thais volksrestaurant: TL buizen, TV aan, grote tafels, eten voor een habbekrats.

Maandag: Strand

Bis, zie zondag

Zondag: Strand

Strand was op 200 meter afstand, heerlijk alleen wat te veel stenen. Maar, we zaten allemaal onder de sneetjes en schafwondjes maar hebben toch drie keer genoten van de stoelen, met parasol dak en het lekkere eten op de beach.
De dag in ledeigheid volbrengen is niet een sport die wij beheersen, moet ik zeggen. Pas na een paar dagen lukte het mij een zandkasteel (hier dus een buddha en een That Luang) te maken en daarna wat te dobberen in het zwembad en rondhobbelen op de nightmarket. We hebben ook opvallend veel pizza gegeten, de geur van echte pizza is werkelijk goddelijk. tegenover ons hotel hebben ze de beste pizza van Thailand, sure.

Zaterdag: Maar Hua Hin

Mooi vliegveld weet eens goed bezichtigd, we konden er zelfs even internetten. Op bangkok was de rust weer snel verdwenen. We werden opgewacht door een lieftallige dame: where are you goig to. Naar Hua Hin, aha dat treft, dat regelen we wel effe. Zij in de boeken kijken, maar een duur hotel kon ze ons aanbieden. Lat maar we gan zelf wel op onderzoek uit. Neem de taxi dat kost zoon 2000 Baht, 100 gulden. We werden een tazi ingedirigeerd voor we er erg in hadden en gingen luxe op weg naar de koninklijke badplaats. We hadden al een hotel uitgezocht, en daar konden we ook teerecht in twee kamers, heerlijk. We zouden vijf nachten genieten van PP Hotel, het zwembad en het balkon. Geen ontbijt, mooi toe want de eieren komen ons de neus uit, geef mij maar kaas en chocopasta.

Vrijdag: Naar Sukothai new and ancient city

Na wat gepieker over gisteren hebben we toch maar besloten gwoon onze gang te gaan met de chauffeur. We brachten eerst een bezoek aan de prachtige (***) oude stad. De chauffeur begreep niet dat we er op een gegeven moment wel genoeg van hadden en naar de nieuwe stad wilden. Ellen roep al, stap jij maar uit en maak een foto, anders staan we hier nog langer te wachten. Op een gegeven moment hebben we hem naar de stad gedirigeerd.
Die was erg leuk en we hebben hier een culinair hoogtepunt gehad, met name de mandarjinen shake was voortreffelijk. Voor amper 200 Baht ons buikje rondgegeten. Supermarkt: inkopen, dan hoeven we tenminste niet te verhongeren s avonds.
Het hotel was wel OK, de kamers tenminste, al is met vier man slapen op drie bedden toch niet iets voor altijd.
Genoeg gezien zit het culturele gedeelte van de vakantie erop, morgen gaan we naar het strand van Hua Hin, hoe weten we nog niet, dat zien we in bangkok wel. Met de trein is in ieder geval een optie, maar wellicht kunnen we ook met de taxi.

Donderdag: naar Sukotai en een historisch park

Chiang mai was erg leruk, we waren uiteindelijk toch tevreden met ons hotel en je kunt heel gemakkelijk voortbewegen in de kleine stad met een hele leuke nightmarkt, als je een onverhoedse beweging maakt in de richting van een tuktuk ben je binnen 10 minuten weer op de hotelkamer, dus pas op. Het is hier gezellig, niet al te opdringerig en goedkoper dan in Bangkok is ons verzekerd. We hebben ook de laundry aan de overkant van het hotel ontdekt, waar de handsome man (dat ben ik) zijn was voor 100 baht kon laten doen. De nabijheid van de bergen en de olifanten is ook leuk, hel thailand is eigenlijk net zo vlak als noord holland, maar dan zonder wind. Goed op naar het vliegveld.
In Sukotai werden we in een afgelegen resort afgeserveerd. Van shuttelen naar de stad was geen sprake, we zaten vast en konden alleen met privee chauffeur voor redelijk veel geld het resort verlaten.
Na een paar keer slikken hebben we dat dan toch maar gedaan. We zijn naar Chatchanai historical park gegaan, op zich ouder dan het sukothai park, het was erg mooi en uitermate rustig, geen toerist te bekennen. Na een slechte toeringcarbusdroprestaurantenmaaltijd hebben we toch hele mooie dingen gezien, na een paar uur waren we het zat en lieten we ons terug brengen.
In het hotel moesten we s avonds de maaltijd gebruiken, veel beroerder kon het niet. Terwijl een beatband taise liedjes prevelde, met skimuts op, want dat is cool hier!!!, en op de achtergrond Thailand tegen Liverpool werd er een vreselijke maaltijd geserveerd, ongetwijfeld het culinaire dieptepunt.
Morgen gaan we nar Sukothai en the ancient city, we zijn wel al een beetje verzadigd, maar goed hioer in het hotel blijven hangen zien we niet zitten.

Woensdag: rustdag in Chiang Mai

Vandaag ben ik bezig geweest met de foto's, ik heb inmiddels al zo'n 500 foto's gemaakt en een aantal wil toch wel op print zien. ni een winkeltje in de buurt was dat voor 6 bath (30c) geen probleem. Dat scheelt weer een hoop werk thuis en zo kom je dadelijk thuis met de foto's al in de aanslag. We zijn ook noch naar de mooiste tempel geweest hier in Chiang mai, met een hoop olifanten en een lichende Buddha. Pim en Simone hebben de oofers gebracht, de wierook ontstoken en een lotusbloem er neer gelegd en nu zla mijn buikpijn ook wel overgaan. Ze wilden ook nog graag een toektoek ritje maken helemaal alleen, zonder de bezielende leiding van de ouders. Pim had dmv een diepte interview achterhaald dat een uur rondrijden zo'n 100 baht moest kosten, dus gaf hij de chauffeur opdracht een uur lang doelloos ron te rijden door de stad. Helaas had hij buiten de waard gerekend, want bji de eerste de beste tempel werden de kids al uit het wagentje verordeneerd, toen P en S dit geen goed idee vonden, was het enthousiasme van de toektoeker geluwd, een uur rondrijden zou veel te veel gas kosten. Ze werden uiteindelijk even losgelaten in een nabij gelegen park en toen binnen een halfuur weer op de stoep voor het hotel gezet, toch tevreden. We hebben alles samen gedaan en dat vinden ze natuurlijk toch wel een nadeel. Ze alleen laten kan moeilijk omdat ze elkaar vrij snel in de haren zitten, ze kunnen er vaak ook niet veel aan doen, het is allemaal zo vermoeiend voor ze.
S avonds nog op de markt gegeten, het begon zowaar wat te regenen. Over het weer niets dan goeds. We hebben werkelijk geen enkel benul wat de regntijd inhoud want we hebben eigenlijk van regen geen enkele last gehad tot nu toe.

Dinsdag: wat ronddolen en Chiang Mai

Helaas was ik een beetje ziek, de hele familie heeft tot nu toe nmog nergens last van gehad. Dit keer was het dus een beetje mis en na een paar watten wilde ik liever naar het hotel, de kinderen wilden al voor dat we gingen niks liever dus, we toektoekten snel naar de play. Ik heb een grote bewondering voor het type WC's in het verre oosten, voor zover ze niet van het mikmikcaliber zijn. Met weinig water wordt je behoefte over een soort drempel heen gestuwd en daarna het riool in gezogen, werkelijk dit verdient een eervolle vermedling. Enfin s avinds was ik weer fit voor een helehoop inkopen: Tshirt, oorbellen, schoenen, CDs (100 baht) en uiteindelijk een Lao maaltijd, heerlijke curry en sweet en souer.
Daarnaast hebben we hotel en vluchten geboekt naar Sukutai en Bangkok. In Bangkok zien we wel weer verder voor de laatste 5 dagen.

maandag: de olifanten

We waren gewaarschuwd door dezen en genen, de olifanten zijn een ervaring, die je gedaan moet hebben maar een pretje is het niet. Dat viel dus reuze mee. WSe hebben ontzettend genoten van een kleine safari door de bush, riviertje en langs het lunchterrein van de olifanten. Daar hebben ze een half uur aan de bomen zitten trekken en knagen. Daarvoor gingen we naar een Tribe dorpje, we hebben voor 5 baht boog geschoten, je moet toch wat. Alleen Simone joeg de pijl naar de belende tribe, wij raakten gelukkig wel het bord en ik zelfs de roos: een mango.
Na de lunch bezochten we een waterval, minder spectaculair dan in LP, en gingen we bamboe raften. Zittend op een vlot gleden we een riviertje af, met af en toe lichter kabbelingen, gezellig. Gezellig vooral omdat we twee companen hadden die les geven op hoonder Km afstand van Tokio. Zij waren hier op vakantie en vertelden ons een hoop over hun belevenissen, hier en in Japan. Erg interessant en heel leuk.
S avonds hadden we gegeten shame on us, in een deuts/nederlandse/italiaanse tent, moet hoempapa muziek. Een pizza en lasagna, sindsdien heb ik een beetje dia- Maar goed we overleven het wel, toen we buiten stonden zagen we net de twee canadezen uit de McDonalds komen: trapped!

Zondag: Chiang Mai aankomst

De dag begon met een stroomstoring. heel Luang prabang had een uur lang geen stroom, geen ijkast, geen airco en ventllator. Op zich niet erg, maar we wilden naar Healthy en Fresh voor een laatste lekker ontbijt, met yoghurt en vruchten en een heerlijk soort muesli, maar helaas hij was gesloten.
Aan vliegen raken we al gewend, om twaalf uur hingen we al weer in de lucht richting Chiang Mai met zelfs een heuze Laotiaanse macaroni met shrimps, niet vies. Op het vliegveld werden we meteen gedirigeerd naar een hotel, cheap enzo, en och het was in de stad, dus misschien toch beter alsa de aanlokkelijke bungalows een end buiten de stad. Het hotel viel ons in eerste instantie tegen, we waren een beetje boos op onzelf dat we ons hierheen hadden laten lokken en het zwembad was weinig soeps, op het eerste oog. Na een paar dagen valt het toch wel mee, als we even onze draai vinden is met alles te leven.
's avonds gingen we een plek zoeken voor te eten bij de nightbazaar, dat is zoals Bangkok zou moeten zijn. Eeen beetje druk, veel stalletjes en vriendelijke mensen. Ze willen je van alles verkopen maar leuren aanzienlijk minder dan in Bangkok. Zojuist hoorden we van een Bankokenaar, dat hij hier altijd zijn inkopen komt doen (pak, zijde etc) omdat het hier veel goedkoper is, en dat wist ik ook wel, maar weet het nu zeker. Voor electronica moet je in Bangkok zijn.
We hebben eens geinformeerd naar een dagtocht in de jungle en ja hoor t o e v a l l i g was er morgen nog een plekje vrij die we voor een gereduceerd tarief konden innemen. Zodoende gaan we morgen naar de jungle, autochtonen, olifanten en bamboeraften, we zijn benieuwd.
De toektoes zijn erg aardig, de eerste moest ons terugbrengen naar het hotel, omdat we niet meer wisten waar we precies zaten en plattegronden met zonder bril en alleen maar rara tekens is ook niet jedat. Hij kreeg in het zicht van dfe haven een platten band, maar wij waren gered. Er wordt hier niet moeilijk gedaan over de prijs, zelden noemt een toektoeker een te hoge prijs.
We hebben heel lokaal gegeten op een groot eetplein voor een paar dollar en daarne slapie slapie.

Zaterdag: Rustdag Luang prabang

Zaterdag: Rustdag Luang prabang
Vanochtend toch op tijd voor de monnikken stoet. Om 6 uur liepen ze met zijn honderd door de straten in de hoop ergens wat voedsel te bemachtigen. op de hoek van de straat zaten vrouwen met een grote basket plakrijst iedere monnikl en hapje in de trommel te doen. Wij kochten snel wat spul van sjaggerende kinderen en onwetend flikkerden we het spul bij de eerste de beste monnik die ons passeerde. Ik hoop dat hij het verder verdeeld, want dat was dus niet helemaal de bedoeling. Daarna weer sleepy sleepy en om negen uur ontbijten. We lieten ons voorlichten door de buren over Chiang May en gingen naar de Market, blijft leuk, mar ja alleen maar kijken is ook saai, dus we hebben weer twee sjaltes gekocht. Daarna eten bij de westersbeinvloede healthy and fresh, met een refill coffee die je weer naar thuis doet verlangen en een gesprekje met hollanders die in Maastricht en Amsterdam woonden (zij in M'tricht, hij in Amsterdam). Over marokkanen war hij mee werkte en cultuur. We krijgen wel een beeld van hoe het is in een samenleving te wonen waar leven, werken en gezin zo nauw met elkaar verweven zijn. Vanovond nog mar een keer naar de nightmarket waarbij duzende sjaltjes te koop zijn en honderden verkopertjes onder een peertje proberen de verkoop van de dag te doen. morgen naar Chinag May, volgende keer meer.

Vrijdag: De Buddha Cave en de Watervallen

We moesten vroeg uit de veren en werden per boot over de mekong eerst meegenomen naar een grot waarin Buddha beelden vezameld waren. Grotere nep heb ik tot nu toe hier nog niet meegemaakt. De Uper Cave sloeg alles. Je moest een zaklamp huren om de 10 meter diepe grot in te kunnen en de Buddha's te bezichtigen. Zelfs met zaklamp kun je nauwelijks iets ontdekken en met flits en fototoestel heb ik ook alleen maar zwarte foto's kunnen schieten.
De middag daarentegen was werelds, de watervallen lagen een stukje landinwaarts. Met een gammele toektoek-auto, waarbij de benzine uit een fles kwam nast de bestuurden, die af en toe met een slangetje probeerde de zaak aan de gang te houden. Vering had de auto ook niet terwijl er zo'n tien toeristen en autochtonen achterop de pickup waren gestopt. Enfin, we overleefden die tocht en zagen onderwijl prachtig terrasvormige rijstvelden, tot nu toe hebben we alleen plattelands rijstvelden gezien maar in terrasvormig is het allemaal nog sproekjesactiger. De watervallen waren schitterend, we liepen via een pad gewezen door de schipper naar de tweede laag watervallen, vandaruit konden we door de watervallen heen naar boven en in een bak waar de derde lag watervallen in uitkwam zwemmen. Oh er komt net een processie van monikken langs, met paraplu en goed gemutst, gaan zeker op schoolreisje. Waar was ik. Oja, we durfden natuurlijk eerst niet naar boven en zijn via een pad nar de top gegaan, vandaruit de pool aanschouwd. Uiteindelijk durfden we toch in onderbroek nar boven door de waterval heen, die helemal niet glad bleek te zijn. Goddelijk en overgetelijk. Morgen gan we weer rustdag houden en dan zit ons verblijf in Laos er al weer op.

Donderdag: Tempels, Tempels en Tempels

Om vier uur werde we wakker van het getrommel, toch maar blijven liggen, de monnikkenoptocht gemist. Vandaag hebben we de meeste tempel complexen op dit schriereiland bezocht. Luang Prabang ligt schitterend aan de Mekong en ingesloten door een daarin uitmonderende zijrivier. Zo lijkt het net een schiereiland waar sinds eeuwen de monniken hun tempels hebben gebouwd. Op dit moment wordt hier alles gerestaurerd en de monniken geleerd hoe ze dat zelf het beste kunnen doen. In de mooie tempels zagen we grote buddha's, zwarte, gouden, een schip dat zo te zien een grote urn moest overvaren, een aantal wedstrijd boten waar ze met een mannetje of twintig in kunnen zitten.
Bij de lunch hebben we de eerste vracht karten geschreven en 's middags hebben we gelanterfanterd, het was behoorlijk heet. We hebben een nieuw soort jokeren uitgevonden: sabadiaans (sabadia betekent goede dag en gebruikt men hier in Laos voor alle gelegenheden). Voor geinteresseerden kan ik de spelregels wel uitleggen, het principe komt er op neer dat we nog mar met twee type kaarten werken (rood en zwart) dat makt het leven een stuk simpeler. Morgen gaan we bootje varen, eerst naar de cave en daarna nar de watervallen, we zijn benieuwd.

Woensdag: Luang Prabang

Alles liep gesmeerd vanochtend. Jack bracht ons naar het vliegveld en de ATR (god zij dank, want de chinese vliegftuigen zijn niet te vertrouwen) stond op ons te wachten. Het vliegtuig was vol en na een colatje landden we save op LP. Er was een goede limosine service voor 5500 kip nar de stad en in no time lagen we in onze kamer in het SAYO guesthouse, niet degene die we geboekt hadden helaas, mar twee kamers beneden. De een was wat erg vochtig, maar och we zijn er inmddels al aan gewend. Dankzij twee ventilatoren en de airco (pas nieuw zo te zien) en een ijskast op de kamer is het er goed toeven. S middag geluncht in een tentje aan de mekong, waar we de rest van de dagen ook geluncht en gegeten hebben, we zijn er kind aan huis. 's Avonds meteen de berg beklommen, met de stupa om de prachtige zonsondergang te aanschouwen, maar helaas een wolk gooide roet in het eten. Het is hier overigens al de vier dagen droog gebleven. Boven op de berg zat een heel rijtje toeristen (een aantal nederlanders) die zaten te kijken alsof de space shuttle werd gelanceerd. Met camera's in de aanslag.