Loek moet eruit!

30 jaar woont hij al in zijn paleisje in de Bijlmer. Zijn pianokamer met uitzicht op de ArenA, zijn halletje met schilderijen van een neef, maar vooral zijn hoekkamertje waar hij zijn maaltijden nuttigt in het bijzijn van de nieuwslezer. Zijn telefoonhoekje, dat alleen bij goede zin wordt benut. Zijn balkon met de eenjarige planten die nu al 5 jaar overleven. Zijn mannetje, dat daar zit op de balustrade, inmiddels al twee handen kwijt door baldadige jongeren die er een sport in zien de 6de verdieping van Daalwijk te bereiken. Laatst is de brandweer nog een keer uitgerukt omdat omstanders dachten dat de jongeman naar beneden wou springen. Maar niets is minder waar, Loek is niet de wanhoop nabij. Hij is verzaligd en blij dat hij zijn 30 jaar op Daalwijk nog net kan volmaken. Hij blikt terug naar wat hij daar tussen die gezellgige culturen allemaal heeft meegemaakt. Inmiddels zijn alle bewoners weggetrokken en worden de leegstaande flats gefrequenteerd door avontuurlijk ingestelde jonge buurtgenoten, die alvast willen assisteren bij de sloop en van Daalwijk een Chicago maken. Wat in het nieuws een goed doordacht plan oogt om de buurt weer op te kalefateren is in de praktijk even niet prettig. Over een maand zit Loek op Geerdinkhof. Hij nam alvast een kijkje: alles bij de hand en prachtige interne straat, die er wezen mag en en mooi gerenoveerd Ganzenhoef. Loek kijkt er met enige reserve naar uit. Ik hoop dat hij zich er thuis zal voelen, een verhuizing op je 73-ste is niet een pretje.

Uitmarkt baadt in de zon

Niet voor mogelijk gehouden, maar de heer is in ieder geval wel met de kunst. De Uitmarkt op het Museumplein baadt in de zon en het gras houdt het nog redelijk goed. De mensen stromen toe en de gezelligheid viert hoogtij. See You.

Gat in de markt gevonden

Het heeft even geduurd, maar ik heb het gevonden. In Futuroscoop kregen we een koptelefoon mee. Steeds als we in een andere zaal waren konden we in onze eigen taal de uitleg volgen. Elke taal werd op een frequentie uitgezonden door een zendertje in de zaal. Later kwamen we in Bourges, daar leidde een streep over de weg langs alle belangrijke gebouwen en per gebouw was een een lichtshow met muziek. Natuurlijk in het frans. Combineer je a met b, dan kom je op het idee een lichtroute te ontwikkelen in Amsterdam (andere kleur licht uit de lantaarns), per belangrijk gebouw een diavoorstelling achter de etalage of op de gevelspandoeken, mensen een koptelefoon meegeven en luisteren naar de uitleg in eigen taal. De koptelefoon kan vervangen worden door een mobiele telefoon met een nummer per monument/evenement en kassa.

Dode Hoek

Van de week zag ik een ongeluk met een bus. Gelukkig geen gewonden of problemen, maar wel een goede instructie van wat er gebeurt als een bus naar rechts gaat en de fietser rechtdoor. Wat je je niet realiseert is dat je als fietser opgesloten raakt en dat de bus als hij naar links gaat eigenlijk een achterwaartse beweging maakt. De fietser gaat stil staan, maar wordt teruggedrongen door de bus. De fietser begon op de bus te slaan, maar had er verstandiger aan gedaan af te stappen en weg te lopen. Het zou ook geholpen hebben als hij met de bus was meegereden, naar rechts. Ik vroeg Simone of ze wel eens van een dode hoek had gehoord (ze heeft net haar verkeersexamen gedaan), NEE, was het antwoord, laat staan geoefend wat je in dit soort situaties moet doen. Sta er nu eens bij stil, en niet als de bus naar rechts gaat.

Na de vakantie wordt alles anders

Leuk artikel in de Volkskrant (intermezzo 21/8/2004) In het artikel wordt veel verwezen naar Alain de Bottom (de kunst van het reizen) en naar het onderzoek van Centerparcs naar het vakantiebeleven van de gemiddelde Nederlander. Zo geeft een behoorlijke meerderheid van de vakantiegangers aan, dat het belangrijkste gespreksonderwerp tijdens de vakantie de volgende bestemming is: waar gaan we morgen/volgend jaar heen. We kijken kennelijk liever vooruit dan te genieten van het moment. Ik heb ongelofelijk genoten van de vallende zon in Couze (bij Bergerac, zie foto) Niet alleen omdat die vallende zon de koelte aankondigde maar ook doordat de zon de belendende heuvel Italiaans uitlichtte. Byzonder mooi, vond ik ook de weg naar Verdun, waarbij we werden getrakteerd op een eindeloos glooiend vers geschoren korenveld, zonder enige boom, zonder enig huisje. Tuffen met een Ford Transit kris kras door Frankrijk levert meer rust dan vliegend door Zuid-Oost Azie, al zou ik die ervaring niet hebben willen missen.

We kwamen niet ver, heerlijk lui hoppend langs picturesque plekjes in Frankrijk, hangend in de wat ongemakkelijk te beslapen opvouwstoeltjes. Mijmerend over hoe het leven zou zijn zonder reclame, zonder krant, zonder TV, zonder mail, zonder Google, zonder mobiel. Nu zitten we weer naar het kleiduivenschieten te kijken, spellen we de krant en zijn we weer online.

"50,9% van de Nederlanders die in 2003 een lange zomervakantie vierden voelden zich meer ontspannen na de vakantie dan voor vertrek, maar het tragische was dat die groep het gevoel van ontspanning na thuiskomst slechts enkele uren tot hooguit een week wist vast te houden."

Deze website is even op storing

Edwin maakt niet alleen mooie foto's maar ook leuke screendumps. Zijn blog is niet altijd even goed begrijpbaar, maar als ooit iets niet snapt kun je je beroepen op JC: “Als ik zou willen dat je het begreep, zou ik het wel beter hebben uitgelegd.”

PvdA Van Voor Amsterdamse Afdelingen

De laatste maanden ben ik druk bezig geweest met de Partij. Er zijn tijden geweest dat ik op de partij stemde met het gevoel: ik doe het niet voor mezelf, ik doe het voor al diegene die moeite hebben bij het peloton te blijven. In 2002 werd me duidelijk dat ik in Amsterdam niet gelukkig blijf als ik elke dag een bedelaar tegenkom, als woningen verpauperen, uitgeprocedeerden de illigaliteit ingaan, de commerciele media de macht krijgen en als een groot deel van de stad de aansluiting verliest. Juist in de wijken van Amsterdam gebeurt het. Daar staat of valt het. Daar maakt de partij het verschil, daar wordt de wedstrijd gewonnen of verloren.
Ik weet het, de PvdA blinkt niet uit in communiceren, ze oogt gesloten en veel met zichzelf bezig. Ze hebben altijd meer op de wens van de gedachte geleefd dan op de realiteit. Toch gebeurt er door honderden vrijwilligers en een paar betaalde krachten meer dan je voor mogelijk houdt. Je zou het missen als het niet meer gebeurt. En de partij verandert, al gaat dat langzaam en met pijn.
Mijn doel is het om het werk in de klei zichtbaar te maken en beinvloedbaar te krijgen. Niet door oplagebeluste media, schreeuwerige fundamentalen, of baantjesjagende bestuurders, maar door jou en mij. Of mijn missie slaagt of niet, het is het proberen meer dan waard. Zie www.amsterdam.pvda.nl (met name het afdelingsdeel is mijn werk en staat nog in de stijgers).

Polen in beeld

Nu zowat al mijn vrienden connecties hebben met Polen is het meer dan de moeite waard om er een kijkje te gaan nemen. Edwin en zijn Iza zijn een mooi fotoboek aan het maken en hier zien al wat samples. Chapeau. vergeet niet op de duimnagels te klikken het is waarlijk beziensbarend.

Breitners fascinatie

Een tijdje gelden alweer bezochten we de tentoonstelling van Breitner in het Amsterdams Historisch Museum. Prachtig zoals hij Amsterdam rond 1900 schilderde, extra interessant omdat dat de tijd is waarop ons huisje werd gebouwd en ook het verhaal van Thomas Roosenboom speelt (Publieke werken). Een aanrader.

Foto Site gevonden, tip

Zie www.schlijper.nl

"What I hear, I forget. What I see, I remember.What I do, I understand

Niet helemaal waar, ik heb vandaag een mooi stuk gelezen over een SNV-er uit Laos, die je een dag laat meeleven met een jarige vrijwilligerswerker in Laos. Van harte aanbevolen. Ik heb al heel wat van Laos gezien, mooie herinneringen. Maar als ik dit lees begrijp ik toch wat meer wat Jack en consorten er zoeken.

Beatrix Potter op Amstelveense buhne

Na haar piano debuut, nu het debuut op de amstelveense buhne. In een dubbel uitverkochte zaal waren we getuigen van een prachtige ballet uitvoering van de balletschool van Marieke. Tientallen kinderen als konijn, varkentje, van-de-boom-vallend appeltje, wespje gewoon zichzelf maakten van de jubileum uitvoering van de dansschool een vermakelijk en onvergetelijk gebeuren. Dat later op de avond nog meer gedenkswaardig gebeurde laten we maar even buiten beschouwing. (gvdmrrr76*&^&^$%^*(!!)

Toch nog het antwoord op de vraag: waartoe op aarde.

Gisteren bij Jansen Praat lukte het niet echt, maar Brat Pitt had het antwoord: eeuwige roem, of zoals Paul de Leeuw het zegt: een steen verleggen. En hoe dat te bereiken: door passie. Bij het doormidden klieven van loslopend voetvolk of door de meest onbereikbare te beminnen, of door vol verbetenheid een voorzet van rechts te geven en uiteindelijk de bal in een flits langs Kahn te schieten. Het doet er niet toe. Go for it tot je er bij neervalt.

Jansen praat een end raak

Hij moest op TV, zenuwachtig, gehaast en toch niet op zijn gemak. Zijn broer scheen overleden te zijn, of dat de waarheid was bleef in het midden. Wat wel de waarheid was, werd uiteindelijk allerminst duidelijk en daarmee faalde de opzet van de praatsessie. Het doel van het leven is vermaak: de grap is de bron van vermaak, jansen's leven is goed besteed: hij houdt zich al 15 jaar bezig met het doel van ieders leven. Och er zaten leuke stukken, de liedjes waren vast heel mooi, maar omdat we op de eerste rij zaten hoorden wij alleen van het meest gevoelige liedje de tekst, de rest ging letterlijk over ons heen. De band vond ik erg leuk, zou ik grag ook in meespelen. moet je er heen. och als je kaartjes hebt weten te bemachtigen is dat geenszins verkerd, maar ik zou er niet uren voor in de rij gaan staan.

Clinic

Pim fluistert de heren Elting en Haarhuis nog enkele laatste tips in de oren voordat zij aan de tennis clinic beginnen ter ere van het DDV 100 jarig bestaan. Belangrijkste tips: op tijd indraaien, uitzwaaien, de bal volgen, pas lopen als je weet waar de bal naar toe gaat, niet te hard volleyen, plaatsen is belangrijker bij de volley. Makkie toch?

STEM en doe de stemwijzer

Wat voor vuist kan een parlement maken als het maar door een handje vol mensen is gekozen. Wat voor vuist is nodig om Europa niet te laten verworden tot een tweede VS. Wie slaat er voor u met de vuist op tafel als het gaat om het verdedigen van sociale waarden en het weerstaan van de spierballen van de commercie. Doe de stemwijzer en ga stemmen: maak een vuist.

De vuile was van Jopie Huisman

Na ons bezoek aan Sneek togen we op weg naar Workum. Het verhaal ging dat een lokaal realistisch schilder zijn werk nimmer te koop aanbood teneinde het aan de gemeenschap te kunnen tonen. Een mooie collectie is nu in het Jopie Huisman museum te bewonderen. Het blijkt niet moeilijk een Jopie Huisman kenner te worden en ik kan eenieder aanraden, wanneer je in de buurt van Workum bent, de brug niet open staat en de p[inkster wielerkoers je niet te veel voor de wielen rijdt dit practig museumpje te bezoeken. Nog meer voorbeelden

Oude wijn in nieuwe zakken: Het Stay Away concept

Dit weekend waren we weer op stap met de Ballegooiers. Dit keer in een Jeugdherberg, ingericht zoals menigeen zich een jeugdherberg ook voorstelt, maar zoals het allang niet meer is, tenminste buiten Sneek. We hadden mooi weer en geheel voldaan na een schitterende last minute zegen op Festina van Pim, reden we al bijna in het donker het industrie terrein van Sneek op. Naast de Rang, King en XYfresh fabriek lag de omgebouwde boerderij. Deze ingreep dateerde waarschijnlijk van vlak na de oorlog, toen onderduikers het NJHC concept hadden uitgevonden. De raampjes van de kamers zaten dusdanig hoog dat de buitenstaanders de onderduikende gasten niet kunnen ontwaren en de stalen fabrieken op hun beurt aan de ogen van de gasten werden onttrokken. Een jeugdherberg regime is prima, maar je moet er niet een StayOkay concept op loslaten. Bij slaapzalen en galmende verblijfruimtes hoort een strenge moeder die je op tijd in bed jaagt en zorgt dat alles stil is en blijft. De Bar werd beheerd door een Spijkersmetkoppen-Bar-achtig duo, dat foute moppen vertelde en verkeerde zieligheid verwarde met demonstratieve gastvrijheid (wat kunnen jullie blij zijn dat we nog even ...).
Het weekend werd gelukkig niet verpest, daarvoor was het gezelschap te goed, het weer prima en het zwemmen en zeilen uiterst relaxed. De file op de terugweg, je kunt geen kant op op de afsluitdijk, das bekend, zorde ervoor dat we met plezier onze Scenic weer inleverde bij Budget. Vermoeid maar voldaan konden we weer tot de orde van de dag over gaan. Op de vraag of we volgend jaar weer op stap zouden gaan zei Joppe veelbetekenend dat wellicht het concept zijn langste tijd heeft gehad. We zullen zien. By the way, Bonifacius is gesneuveld in 754, Yes toch gelijk gehad...

Zuur voor Carver, maar toch de moeite waard

Het was weer zover, ze gingen niet staan. Maar waarom is me dan toch een raadsel. Weer Gerardjan Rijnders en ook in dit geval was het slot niet best. Ik ben het niet vaak eens met kritieken maar onderstaande kritiek is aardig goed. Het was heel leuk, ik had het niet willen missen. Maar je hebt steeds het gevoel dat er meer komt en het blijft uiteindelijk een beetje hangen in een cliché. De enscenering deed me erg denken aan the Simpsons, het prettig op elkaar inhakend langs elkaar heen praten, het trekken van de verkeerde conclusies en het met zichzelf bezig zijn werd treffend neergezet. De droom-intermezzo's waren mooi. Maar toch, na een tijdje trad een zekere verzuring op. En het kabbelend eind was artistiek verantwoord, zullen we maar zeggen. Carver is in de gevarenzone: geen subsidie. Zuur, maar als zo'n topspelers nog subsidie nodig hebben dan zit er toch wel iets goed mis in de toneelwereld.

Vertaalmachina, maakt elke saaie tekst leuk. Niet op de Achterknoop drukken!

Lang verwacht maar toch eindelijk is die er: de automatische vertaalmachine, en nogwel gratis op internet: Babel Fish vertaling. de vorige 'post' is door deze machine in het Nederlands vertaald. Resultaat:

"Als u probeert bevredigend iedereen, beëindigt u omhoog frustrerend iedereen. Telkens als u iets aan uw website toevoegt neemt u weg iets anders: aandacht. Telkens als u een stuk van inhoud toevoegt u uw website een weinig moeilijker maakt te navigeren. Er een punt zal komen waar uw website ook verwarrend wordt. De mensen zijn impatient. Geef de meerderheid wat zij willen. Maak het eenvoudig. Maak het duidelijk. Maak snel het. Anders, zullen zij voor hun favoriete knoop bereiken: de Achterknoop."

Leuk of niet?
Dan gaan we vervolgens dit weer terug in het Engels laten vertalen:

"If you try satisfactory everyone, you conclude omhoog frustrating everyone. Each time you add something to your Internet site you remove something else: attention. Each time you add a piece of contents you your Internet site little more difficult makes to navigate. A point will come where your Internet site becomes also confusing. People are impatient. Give the majority what they want. Make it simple. Make it clear. Make rapidly it. Differently, they will reach for their favoriete button: the Achterknoop."