Adem, drieluik, waarbij er een mist

Het gaat om die ene. Die ene is er niet. Hij is hem gepeerd met een jonger wicht. Bijna zou oud als zijn kinderen. Achtergelaten treffen zijn vrouw en zijn minnares elkaar op Ameland. De vrouw wil alles weten, de minnares wil niets kwijt. De een nog ontdaan, op zoek naar een plek om het te kunnen geven. De ander op haar plek ver weg van het sociale gedoe. Gevlucht of verlaten. Verraden, nu allebei. Ze wisten alles van elkaar, maar hadden elkaar nog nooit ontmoet. "O zei die dat" was de meest gehoorde zin. Ze spelen het goed, ofschoon ik toch bleef wachten op de climax. Het thema is een beetje te dun en te voorspelbaar. Ze maken van hem niet de gemeenschappelijke vijand, ze komen niet tot elkaar. De twee werelden verschillen uiteindelijk niet wezenlijk van elkaar. Idealen verloren. Te kijk gezet door de idealist die zijn heldendaden inpast in een plezierig leven.

Eine Gek

Ge Reinders in het Nieuwe de la Mar is altijd een feest. Op het naïve af weet hij te genieten van zijn publiek. Na al die jaren dat hij hier komt was dit zondermeer zijn beste sjow. Veel nieuwe liedsjes, die nog niet op CD staan, goede verhalen ertussen. Prachtige muziek en een decor van een stagiair. Ook aanbevolen voor Niet-Limburgers. Hoogetpunt was zijn liedje eine gek, zie hier tekst en MP3 Zie de lovende recensies van Breakbaar.

52 cent

52 cent, dat is het bedrag waar een asielzoekerskind in Nederland dagelijks van moet eten. Ontbijt, lunch èn een avondmaal. Zelfs de meest creatieve kok kan daar
geen gezonde en voedzame invulling aan geven.

Al jaren moeten asielzoekers en hun kinderen eten van hetzelfde, ongelooflijk
lage bedrag. Hier, in Nederland. Een volwassen asielzoeker ontvangt per week 23 euro om van te eten. Per kind is er, afhankelijk van de leeftijd, tussen de 3 en de 6 euro beschikbaar per week.
Volgens het Nibud (Nationaal Instituut voor Budgetvoorlichting) heeft een Nederlands gezin bestaande uit twee ouders, een dochtertje van vier en zoon van elf jaar oud minimaal 90 euro per week nodig om dagelijks gezond, gevarieerd en voedzaam te kunnen eten. Een asielzoekersgezin in Nederland met dezelfde samenstelling krijgt hiervoor 56 euro per week.
Dit bedrag is sinds 1997 niet veranderd. Het is zelfs nooit geïndexeerd.
VluchtelingenWerk Nederland hoopt dat u na het kerstreces snel actie wilt
ondernemen om deze situatie te verbeteren.

Wij wensen u en uw familie fijne feestdagen!
VluchtelingenWerk Nederland
www.vluchtelingenwerk.nl

NUHR overweldigend

Gisteren naar Niet uit het raam geweest. Dit las ik erover en ik kan het niet beter vertellen: overweldigend. Over NUHR zegt de jury: ,,In geen enkel ander cabaretprogramma van afgelopen seizoen bereikte het samenspel van toneelbeeld, geluid en inhoud zo'n perfecte symbiose als in 'Over de Top'. 'Over de Top' is een gedurfd, pijnlijk, maar ook hilarisch programma. De snelle montage van de scènes en het geraffineerd gebruik van decor, licht en geluid geven de voorstelling een overweldigende dynamiek, die 'Over de Top' ronduit meeslepend maakt. Het is rauw, vaak pijnlijk herkenbaar, maar ook zeer humoristisch cabaret van de allerbeste soort.''

De wereld over de top komt niet meer tot rust, zelfs in de sauna blijken de mannen met de lange (bad)jassen met embleem verstrikt te raken in elkaars waan van de dag. Vrienden zijn het niet meer: goede collega’s dat is uiteindelijke het best haalbare. Van alle mannen die kapen, ADHD (kan dadelijk ook nog wel), de machine geweren en zinloze afslachtingen met rondspetterende ledematen, waarden en normen, SM onder volledige verdoving, zo kan ik nog wel even doorgaan tot aan de man waar een lettervreter magistraal aan knaagt. Liedjes met drumbox en gitaar op de lopende band en dan die lange jassen zonder embleem, maar dat komt nog wel. Magistraal. De wereld ten voeten uit, over zijn top. Waar zit het rempedaal?

16 jaar later, een terugblik op Panama,

Nieuw Panama ,1 december 2020

“De bejaardenclub van de PvdA is er weer” zeg ik gekscherend.
“Ik was ook in Panama, in 2004, weet je nog.” Ja een verademing, eindelijk eens niet de man-op-man woordgevechten in een achteraf zaaltje, maar een hele avond zeer gedreven en opbouwend vooruitkijken naar Amsterdam” “Dat was hoog nodig, want de PvdA keek vóór Asscher en Bos toch vooral gelijkhebberig terug en naar alles behalve de wereld dicht bij huis.” “Het was voor mij de start. De start naar een nieuwe toekomst in Amsterdam en het sein dat ik daar een rol in had, zoals iedere Amsterdamse inwoner."

Ze zeiden dat Lodewijk zweverig was”
“Ach, Lodewijk, nee die was juist buitengewoon inspirerend en uitdagend. Alles behalve zweverig, hij drukte ons met de neus op de feiten aan de hand van de pasgeboren Noa. “We moeten vooruit kijken, dat kind moet opgroeien in wat voor wereld?.” “Dat hield ons in wezen allemaal bezig.” “Je gaat anders kijken”, zei ook Wouter Bos, “als je zo’n kleine meid al op moet geven voor school, terwijl ze nog amper Papa kan roepen. En hoe principieel ben je dan?”. We waren toen niet zozeer bang voor onszelf, op dat moment. Maar we vreesden vooral voor de toekomst, onze toekomst “hoe moet dat gaan” was voor iedereen de vraag, met al die allochtonen (ken je dat woord nog?).

“En dan die Maurice de Hond, met zijn verhaal over invloed van de burger.”
Die dacht en denkt waarschijnlijk nog steeds, dat je met de burger voor te leggen wat amper uit te leggen is, het besturen meer draagvlak krijgt. Daar zit die burger echt op te wachten. Zelfs het bedrijfsleven weet wel beter hoe ze op de ‘klantjes’ moeten passen: Meten wat de mensen doen, hoe ze reageren daar gaat het om, ook in de publieke sector. En dat doen we nu in het dagelijks bestuur: Monitoren en ingrijpen, daar hebben we geen politiek meer voor nodig. Ik zei toen al:

Politiek begint als het verstand ophoudt,
als het niet meer is te beredeneren en vast te stellen, als informatie ontbreekt dan rest nog slechts de politieke keuze. Daar zijn we nu wel achter. En dan moet je mensen hebben met visie op de toekomst. In Panama werd de kiem gelegd om politici aan hun visie te laten werken en niet meer bezig te laten zijn met bestieren van de waan van de dag. Waarbij ze elke minuut geconfronteerd worden met polls en pers en procedureel geneuzel, daar zijn ambtenaren beter in.

Ze afzeiken als ze een keer een verkeerd telefoontje plegen.”.
“Klopt: Cohen, had toen al besloten op die pesterige reacties niet meer van geval tot geval te reageren: zjin betoog kwam op het volgende neer "je wordt er gek van. Ik doe mijn werk zo goed mogelijk, ik pak aan ben bezig en het is pas goed als mijn burgers het goed toeven vinden in Amsterdam."Nou dat heeft hij in de jaren daarna wel bewezen. “Dat had Woutertje ook wel kunnen bedenken”, hoorde je hem denken. Hij kreeg de zaal plat met zijn emotionele oproep om vooral bij de zaken te blijven waarover het moet gaan, zich een nieuwe en goede bestuurder tonen en geen nieuwe en goede politicus, hetgeen we toen als “dualisme” leerden kennen”

En dan het einde van het socialisme
“Er is natuurlijk ontzettend veel veranderd, dat half jaar daarna was iedereen goed en open aan het nadenken en vlogen we elkaar heerlijk in de haren. Niet alleen de traditionele socialistisch opgegroeide PvdA achterban, maar ook de nieuwelingen roerden zich danig. Vergeet niet dat de PvdA in die tijd 1000 nieuwe leden had gekregen, die Sociaal en Samen Sterk maar moeizaam konden rijmen met het voor hun gevoel industrialistische begrip socialisme.

De moord op van Gogh, die dikdoener, had ons wakker geschud.
Opeens was de urgentie ook bij de alle burgers duidelijk, zoals Aboutaleb naar voren bracht. De strekking van zijn betoog was: Amsterdam loopt voorop in het mooie, maar ook in het slechte. Ze zal zich minder van Den Haag moeten aantrekken, want onze stad is te mooi en te complex om door kleinstedelijke normen regeert te worden. Iedereen die het in de provincie niet meer uithoudt komt naar onze stad om in vrijheid, misschien langs elkaar, maar wel met elkaar van deze impulsgevende stad te kunnen genieten. En op de avond dat Prins Bernhard, je weet wel van het wereld natuurfonds, stierf, riep hij de republiek bij wijze van spreken uit.”

“Het is gelukkig geen New York geworden.
Een Amsterdamse droom en geen American Dream. Amerika is nog altijd bezig met zijn oorlog tegen iedereen die zijn vrije mening ook in de praktijk brengt en denkt nog steeds dat geluk te koop is. Toen vanwege de dure Dollar de werkgelegenheid in New York wegvloeide, was het tolerantie daar ook snel verdwenen. Het enige wat we van New York hebben overgenomen is het begrip smeltkroes: een sociale, culturele, stimulerende en vooral gezellige smeltkroes van mensen die er toe doen en die meedoen. Niks multi-culti, niks multi-etni, gewoon Multi Bene: wat staat voor Erg Goed Toeven.

keep it simple

Elk jaar rond nieuwjaar vragen we elkaar wat er het volgend jaar moet gebeuren. De laatste jaren antwoorden we steeds vaker: eenvoud. Wie herinnert zich niet de fabuleuze spreuk van 2000: in der beschrenkung zeigt sich der meister. Inmiddels is dit besef ook al doorgedrongen tot de grote bedrijven: Sense and Simplicity is het adagio van Philips. Niet meer Better, maar Simpeler en Gevoelsmatiger. Ook bij de ING is men hier druk mee doende en het succes van de Postbank en ING Direct is regelrecht afgeleid uit dit concept.
Voor website ontwerp is McGovern ook tot die slotsom gekomen: "Don't ask about what people need. Find out what they don't need." Afgelopen maand hebben we ons systeem op het werk rigoreus ontdaan van ballast die we niet gebruikten. Zonde, natuurlijk, je hebt er voor betaald en nu moet je ook nog betalen om het te laten verwijderen. Maar het gebruikersgemak neemt toe en daar gaat het om. Maar om iets simpeler te maken voor een gebruiker (of kiezer) "your world as a manager will become increasingly complex." Kill your darlings was het devies van mijn afstudeer mentor n dat is heel wat complexer dan iets nieuws verzinnen.

Nooit meer wat kwijt: google desktop

Gisteren gehoord, nu geinstalleerd: google desktop. Googled je hele harde schijf af, inclusief alle webpagina's die in je historie zitten. Voor eigen gebruik. Ideaal. Een beetje te ideaal misschien, maar ik wou dat ik het op het werk ook had. Zelf downloaden, klik hier voor meer informatie.

Theo's hart, Mohammeds moordkuil

Veiligheid van meningsuiting stond op de agenda, gisteravond. Ik maakte een verslag, zie de amsterdamse pvda site. Het houdt me al twee weken ernstig bezig, wat wel en wat niet opde website geschreven mag worden. Het is moeilijk om in te grijpen, juist omdat je de boel bij elkaar wil houden en niet wil wegjagen. Sommige dingen moeten gezegd worden, mar dat kan ook op een respectvolle manier. Het viel me op dat de laatste tijden mensen bang zijn gemaakt, waarom? Ze zouden doelwit kunnen zijn. Het is moeilijk te denken vanuit de dader, toch moet je dat doen wil je een idee hebben of jijzelf tot de slachtoffers zou kunnen behoren. Hij kan niet uitleggen met woorden wat hij wilde, anders had hij dat wel gedaan. Ik moest aan het liedje van Frank Boeijen denken. Je moet vanuit de dader kijken, wil je weten hoe je dit soort problemen moet oplossen. Wat beweegt hem, hoe haalt hij het in zijn hoofd, wat stelt hij zich erbij voor, hoe moet je je voelen, om zo iets te doen, welk slachtoffer kies je dan, hoe geraffineerd moet de je daad plannen, wanneer wordt het besluit genomen, waarom en door wie, hoe naïef moet je zijn…. Onbeantwoorde vragen, hij heeft het recht op zwijgen. Mohammed B maakt van het hart van Theo zijn moordkuil.


Linneaus Park

Ik weet niet wat jou zover heeft gebracht
Als ik jou zie lopen bij het Linnaeuspark
De zwaailichten beschijnen zijn lichaam
zonder zijn rook, rest alleen herinnering

Ik neem aan dat je nooit aandacht hebt gehad
Ook niet toen dat zo belangrijk voor je was
De brief die bij jou hoorde verdronk in blinde haat
In een seconde was het voor jou en hem te laat

refrein:
Ga die wereld uit, één seconde
en rij snel door die wereld uit
Ga die wereld uit, één seconde
en kijk goed rond in ons paradijs
En vraag niet naar de weg
want iedereen is de weg kwijt

Op zoek naar geluk in die mensvreemde stad
Thuis wacht een vader vrezend voor zijn zoon
Hij heeft altijd iets gevoeld van zijn ontevredenheid
en niets blijft bij het oude als hij met zijn mes snijdt.

Na de bijeenkomst bleek even dat iedereen de weg kwijt was of is. Top prioriteit is dat in dialoog die weg weer gevonden wordt, anders is 60 jaar vrijheid van mening voor niets geweest.

Laot de zon in dien hertsje meh sjijne

Nieuwe liedje 2005 bekend, op de sambaTempeleers
Deuij heij um te Luustere

Laot de zon in dien hertsje meh sjijne
Touver noe ‘ne lach op die geziech
Laot dien zörg wie de wolleke verdwijne
Kom noe zing en dans die drei daog laank mèt miech
Laot de zon in dien hertsje meh straole
Jao de leefde die bleujt veur us twie
Ech gelök is mèt goud neet te betaole
Kom geef miech dien hand iech bin verleef en wie.

Veers:

Diech zaots mèt Vastelaovend op e benkske in Mestreech
Dien traone zaog iech sjittere oonder ’t staareleech
Iech waor understebove kraog kriebels in de maog
Iech zag leef keend kom dans mèt miech noe naor de regebaog.

Even stil geweest. Maar niet bij mij. De moord op Theo van Gogh, de verkiezing van Bush, beide dieptepunten in de 21ste eeuw. What went wrong. Dat is de vraag die je dan bezighoudt en hoe kunnen we voorkomen dat onze samenleving geplet wordt tussen Amerikanisme en Extremisme. Ik heb me beziggehouden met het verzamelen van visies, problemen en uitdagingen waar Amsterdam voor staat. Te lezen als bijlage in de PvdA site en binnenkort in het Magazine. Heel veel vuilnis gelezen, maar ook hoopvolle dingen, de toeapraak van en het interview met Ahmed Aboutalib was van eenzame klasse. Het interview voor AT5 werd zeer terecht vanavond door de VPRO overgenomen. Ook de PvdA kreeg er van langs, het geneuzel in de partij, tussen de deelraden en de stad kwam aande orde. De mens centraal wordt wat hem betreft de titel van het nieuwe verkiezingsprogramma. Hij moet zorg krijgen, de weg vinden, geinformeerd worden, vertrouwen krijgen, verantwoordelijkheid krijgen en dragen, permanent onderwijs, coaching wanneer nodig, de ruimte krijgen en noem maar op. Maar hoe doe je dat in een wereld die verstrikt is geraakt in zijn eigen procedures en waar niets goed lijkt, omdat altijd wel iemand zich er niet happy mee voelt. Als jullie een goede suggestie hebben, let me know.

Abby Road op Ronansay Island

Het is er toch van gekomen, van Jeannette kreeg ik 22 afleveringen met in totala 2000 Acres of land. Ga er maar aanstaan en dat terwijl ik nauwelijks achter de PC vandaan kom en het ene na de andere sportevenement de beeldbuis en ook mij in zijn greep probeert te houden. Maar nu heb ik de rust gevonden en we zijn totaal weg van Abby. We zijn inmiddels bij aflevering 20, maar waren al na tien minuten verkocht en het moment is daar dat ik aarzel om de video aan te zetten omdat ik weet dat het snel zal zijn afgelopen. De rust op het Schotse eiland, we smelten helemaal weg. Jannette nog even geduld en bedankt. Als er nog eens een herhaling komt: voor iedereen van harte aanbevolen.

Kennismanagement vanuit klantperspectief

Iemand stelde de vraag: hoe hou ik CoP's (Communities of Practice) vitaal dachten te houden. Zij kregen het op allerlei manieren niet voor elkaar, en dat is wel heel herkenbaar (zie KM knowledge board):

We experience the same problems (who not?). We started a new approach:
1. Incorporate internal knowledge sharing in the customer expectation.
2. Embed knowledge sharing in the work processes.
3. Organize a CoP for quality assuring and a moderator to foster the CoP.

The key is: make knowledge and sharing expertise a product and therefor is encouraged by the customer.

I work for an internal audit department of a large global Bank/Insurance company. Audit observations made by an auditor in Hong Kong, can be of value for an internal customer(auditee) in Atlanta. They are selling the same product, using the same system, experience the same risks or whatever. By making clear that customers can expect us to share generalized findings on common risks in a specific area with him. So we can sell internal knowledge as a product and don’t have to see capturing it as a burden.
To do so we have to anchor the capturing of findings into the work processes. To ensure constant capturing and assure quality we have assigned experts per knowledge area on world wide. These experts collect, discuss and verify the general findings and promote their use in communication with the (internal) customer. The expert group is in fact the CoP with a customer driven purpose.

Maybe this helps. I see examples of this working in large Audit Firms, and Consultancy bureaus. Why not for public services or even political parties.

Veranderen spelregels vereist draagvlak

Wat is dit kabinet aan het doen? Begrijpen we het wel? De bonden zeggen dat we niet achterlijk zijn en heus wel begrijpen dat er iets moet gebeuren. Ik betwijfel of de meeste mensen werkelijk begrijpen wat er aan de hand is. Zelfs het CpB blijkt het niet te begrijpen.

Het kabinet smeedt het ijzer nu het heet is. Het verandert de mindset van zijn 's lands burgers in één klap, althans dat is haar bedoeling. Maar omdat dat niet zomaar gaat, verandert ze eerst de regels van het spel (pre pensioen, wao, pensioenleeftijd). En de meeste mensen zijn daar furieus op tegen, omdat ze zich jaren bekwaamd hebben in dat spel, met die spelregels. Ze kunnen niet overzien dat, op het moment dat eenmaal de spelregels zijn veranderd, zij ook langzaam gaan veranderen en ze zich zullen gaan bekwamen in het nieuwe spel.

Een voorbeeld. Toen de klapschaats zijn intrede deed waren er schaatsers, die er even niks meer van konden. Nu rijdt iedereen gemiddeld harder met de klapschaats. Een kwestie van aanpassen.

So what's the problem, denkt het kabinet. De spelregels passen we even aan en dan verandert de wereld vanzelf, en het komt allemaal wel goed. Niet moeilijk overdoen. Het probleem is dat we geen zicht hebben op het nieuwe spel, we hebben geen zicht op hoe de spelers erop gaan reageren, hoeveel tijd ze hebben om zich erop te voor te bereiden om de nieuwe regels te doorgronden en de vaardigheden eigen te maken die de het beste tot zijn recht komen met de nieuwe spelregels. De vrees bestaat bovendien dat er bepaalde mensen handiger met die nieuwe spelregels kunnen omgaan dan andere. Sommige hebben immers van nature al de capaciteiten die heel goed uitkomen met die nieuwe spelregels. Sterker nog sommige nieuwe regels lijken op hun lijf geschreven!

Het veranderen van spelregels is een lange termijn zaak. Wil je bijvoorbeeld de hypotheekrente aftrek afschaffen, gaat dat geleidelijk, zodat de markt zich daar op kan aanpassen. De regering zou de nieuwe spelregels veel geleidelijker moeten invoeren, waarbij een convenant met alle partijen van groot belang is. Nu geen tijd zegt het kabinet. Niet omdat het pensioen volgend jaar niet meer te betalen is, nee, omdat de kans steeds groter wordt dat dit kabinet er in de volgende periode niet meer zit, daarom moet er haast gemaakt worden met de nieuwe spelregels,

Als je de spelregels van de samenleving zo drastisch wil veranderen, is er instemming van een hele grote meerderheid vereist. Vergelijk dat maar met het zenden van troepen naar Irak, dat doe je ook niet met 77 stemmen van de 150. Niet alleen brede steun, maar ook steun voor meerdere jaren is vereist, opdat een kabinetswissel niet meteen weer roet in het eten gooit. Maar eerst moet duidelijk worden gemaakt op welke wijze bedrijven en mensen zich behoren te gaan ontwikkelen alvorens te bepalen dat die nieuwe regels de verandering ook zla teweegbrengen die nodig is. Zlefs het CpB ziet de vernaderde spelregels als een paardenmiddel en of het doel bereikt wordt moeten we ook maar afwachten.

Ik geef een voorbeeld: Als mensen die niet volledig arbeidsongeschikt zijn, geen uitkering krijgen, betekent dit dat ze door hun baas aan het werk moeten worden gehouden. Dat is helemaal geen asociale gedachte, alleen is onduidelijk op welke wijze men dit wil bereiken en welk vangnet er is, als die mensen toch op straat komen door reorganisaties, doordat ze eigen baas zijn of kunstenaar, of als er gewoon geen plaats is binnen het bedrijf. We vergeten daarnaast dat bedrijven iemand met een zwak, niet meer zullen aannemen. We vergeten ook gemakshalve dat mensen een stuk vaker zich ziek zullen melden om te voorkomen dat ze definitief afhaken.

Maar toch. Het verketteren van de nieuwe spelregels brengt ons nergens, het werkt het zoeken en ontwikkelen van nieuwe vaardigheden tegen. De kabinet en de PvdA moet er werk van maken beter zicht te krijgen op welke nieuwe regels er nodig zijn en op welke wijze de maatschappij hierop moet worden voorbereid. Er moet een helder beeld worden geschetst van de echte nieuwe werkelijkheid en hoe men van nu naar dan kan overschakelen. Juist daarin zal de PvdA zich onderscheiden en veel minder in de uiteindelijke doel. Het kabinet is geheel geobsedeerd door the American Dream en vertrouwd geheel op de werking van de global-markt. Ze laat ongeveer alles na wat ik hierboven beschrijf. Vooral om dat gebrek aan eigen visie en inzicht in vervanderingsprocessen, daarom was ik bij mijn vierde demonstratie. (2x kruisraketten, ikrak en nu dit). Voor mij was die demonstratie en nieuwe opleving van de Hollanditis, een hollanditis die zich niet richt tegen de regering en de amerikanen, maar de kiem legt voor een sociale beweging vanuit Nederland, die de Oude Wereld aansteekt om een sociaal alternatief te bieden voor de failliete ideeen uit de niet-meer-zo-Nieuwe Wereld. Blijven denken in Amerikaanse patronen zal ons niet gelukkiger maken.

Anorexia beleid

Planet - ?Als ze niet luisteren blazen we het kabinet op? Het was niet de beste spreker, Ad Verhoeven van de MHP, wel de felste. Hij had ook een vergelijking die bleef hangen: het anorexia beleid van het kabinet. De definitie is Anorexia nervosa: Governing disorder due to sociocultural factors characterized by severe, prolonged tax-cuts for fear of becoming obese. En dat krijg je als je door zenuwen en angst wordt geregeerd. De combinatie van een uit cijfers gekloonde rekenmeerster en een zunige zeeuw is uiteindelijk dodelijk. Dan wordt het middel het doel, het overleven je dood. Zie de foto's van Paul op de pvda website.

Als ik Bos was, zou ik morgen het volgende zeggen

<<< komt allen >>>
"Beste mensen,

ik ben blij dat jullie met zovelen hier zijn. Ik ben treurig dat het nodig is. Laat ik echter het volgende meteen duidelijk maken. Ook met de PvdA in de regering waren er vreselijke dingen gebeurd, en wellicht hadden jullie hier dan zonder mij toch gestaan. Ik maak me wat dat betreft geen illusies.
Ik sta hier niet omdat ik tegen bezuigingen ben, tegen ingrepen, tegen nieuwe plannen. Ik sta hier wél omdat die bezuinigingen op angst zijn gebaseerd. Plannen, anti-plannen zijn die geld moeten opleveren in plaats van vooruitgang. Ingrepen worden voorgesteld om een dogmatische norm te eerbiedigen.
Zalm zal het allemaal worst wezen als het maar een kleiner tekort oplevert. Zoals de Nederlandse Zalmnorm Kok2 in zijn greep had, zo wordt nu de Europeesche Zalmnorm JanPeter2 noodlottig. Nee ik moet zeggen: Jullie noodlottig.

Dit kabinet heeft alleen oog voor de kosten en niet naar de baten. Dit kabinet biedt geen vooruitzicht op een acceptabele zorg, maar op een betaalbare. Dit kabinet biedt geen acceptable maar een betaalbare oude dag. Dit kabinet streeft niet naar een voorbeeldig onderwijs, maar mikt op een betaalbaar onderwijs. Het enige voorbeeldige aan dit kabinet is dat we het braaftste jongetje in klas zijn.

Vooruitzicht op een sociale samenleving ontbreekt, een samenleveing die niet wordt gedomineerd door grootkapitaal, criminelen, ontspoorden en illegalen. Een samenleving, waar iedereen ertoe doet en waar ieder zijn bijdrage levert. Het kabinet hakt en kapt, streept en schrapt. De samenleving glijdt verder af, wordt uiteen gespeeld.

Mensen, om alles bij het oude te laten is ook niet onze oplossing. Er zijn inderdaad fundamentele ingrepen nodig. Die zullen ieder hard treffen, maar ook iets nieuws opleveren. Als we een beter onderwijs willen, zullen we daar wat voor over moeten hebben, als we een zorgzame oude dag willen, zullen we daar voor moeten willen bijdragen. Rijk en arm, Rijk en Burgers, Werkgevers en werknemers. Samen de schouders eronder, samen ons opmaken voor een nieuwe toekomst. Samen sterk. De PvdA gaat voorop in de strijd, rekent zich niet rijk, maar werkt aan de toekomst en daagt iedereen uit mee te helpen.

Jan Peter het kan anders, laat je niet inpakken door de rekenmeesters, laat je niet ringeloren door je technocraten, Je verdient beterschap, Nederland verdient beter, wij kiezen voor beter. Beterschap.

Druk druk druk...

Voor die mensen die het altijd te druk hebben is dit een leuk en nuchter verhaal:
Knowledge management: Are you too busy to think?

Citaat: "Being busy is often an excuse for not doing something you should be doing. For me it has often been an excuse for not thinking, managing, and planning properly. Working hard is no longer the route to success it once was perceived to be. In an era of outsourcing and offshoring, success definitely does require hard work, but what is way more important is smart work. Basically, all the hard work will be outsourced, with just the smart work remaining."

"The world is full of busy people, but there is a definite lack of quality planners and project managers. Stop measuring yourself on how busy you are. Start measuring yourself on how effective you are."

Nu even niet, nu even wel

Het theaterseizoen is weer begonnen. op de valreep hebben we toch nog beslag gelegd op een zestal theater, cabaret en andere voorstellingen en gisteravond beet Maria Goos de spits af met twee aan elkaar gekoppelde lunchvoorstellingen. Zelf kwamen we niet aan mee-eten toe, maar 4 heren en later evenveel dames wisten met volle teugen te genieten van de wijn onder een vaak venijnige en confronterende conversatie. Lachen, maar ook drama. De heren (nu even niet) oppervlakkig, de dames (nu even wel) tot op het bot. Een ontmoeting met de geliefde van de overleden echtgenote leverde de nodige spectakel op. Aanrader.

Bulgarije wandeltocht geslaagd

Zie een foto reportage

Na een bezoek an het Rila klooster werden we per vrachtauto de bergen ingereden. De laatse honderden meters klim moesten we zelf doen. De eerste hut bleek later gelukkig de minste, vandaaruit maakten we een prachtige tocht van piek naar piek. De tweede etappe voerde ons over de toppen heen naar de Hut macadonia. De derde dag was gereserveerd voor een lange wandeling naar het Piri gebergte. Op blaren is het niet zo makkelijk lopen bleek en we waren allen even aan het einde van ons latijn. Maar na een goede nachtrust (we hebben het geen enkele avond later gemaakt dan 9 uur) waren we weer klaar voor de forse klim. De laatste dag werd het hoogte punt van de trip. De kam bezorgde menigeen vooraf slapeloze nachtem, maar vooral wat er aan vooraf ging en erna kwam zal ons nog lang heugen. We overleefden alle de steilvolle bergen en na een laatste afdeling langs de eeuwige sneeuw waren we weer met beide voeten op aarde. Nog een dagje Sophia en de mooie tocht vol natuurrijke, culturele en culinaire hoogstandjes
was weer voorbij. Dank aan Stephan, Dimitri en Ochi, die ons door de bergen manouvreerden en tolkten.

Rila en Sofia, here we come

Nieuwe schoenen gekocht, paklijst te voorschijn gehaald en al eens rondgesurved naar de plek waar ik vrijdag heen ga. Bulgarije. Het programma:
De eerste nacht verblijven we in het Rila-klooster, een Unesco-werelderfgoed-site. De laatste dag bezoeken we Sofia: op zoek naar de schatten van de Traciers.
Daartussen wandelen we 6 dagen in het Rila-gebergte en het Pirin-gebergte.

Dag 1:
Rila klooster --> Ribni Ezera hut. ?? uur
Start op 1125 meter: een geleidelijke klim door een lang dal naar het eindpunt op 2250 m.

Dag 2: we blijven in de hut: rondwandeling in het gebied.

Dag 3: Rini Ezera hut --> Macedonia hut. 4 uur 30.
Uit de hut direct steil klimmen naar 2700 m, dan afdalen naar 2310 m, weer omhoog naar 2600 m en ten slotte dalen naar 2150 m

Dag 4: Macedonia hut --> Predela hut. 7 uur
De zwaartste dag. een lange oversteek van het Rila gebergte naar het Pirin gebergte. We stijgen eerst nog naar 2400 m, dalen naar 2200, weer omhoog naar 2350, en dan een lange afdaling naar 1000 m.

Dag 5: Predela hut --> Javonov hut. 5 uur 30
Nu weer omhoog naar de toppen van het Pirin gebergte. Eerst rustig omhoog naar 1300 m, dan steiler naar 1500 m en dan steil naar 1800 m. Vervolgens weer iets rustiger naar 2000 m, en dan steil naar 2200 m. Vervolgens dalen naar 1800 m.

Dag 6: Jaronov hut --> Vihren hut. 7 uur 45
Vanuit de hut direct steil omhoog naar 2500 m en dan iets rustiger door naar 2914 m: de hoogste top van het Pirin gebergte en op 11 m na de hoogste top van Bulgarije. Dan steil afdalen naar 2000 m.

We eindigen in Sofia.

De tocht lijkt een beetje op deze tocht

Simek, beter laat dan nooit

'Mensen aan de top zijn vaak hard bezig om hun eigen succes te bestendigen. Succes en bezit zijn zo verraderlijk, het zijn grotere vijanden dan die hele Bin Laden. Ze herhalen hun eigen succesformule en willen de score op hun eigen naam. Voor de organisatie is dat een heel slechte investering. Juist als topman kun je beter je medewerkers leren hoe jij dat doet. Als je pupillen krijgt, is dat eigenlijk een vorm van volwassen worden. Maar: dat doorgeven kun je en durf je alleen als je hebt geleerd dat geven niet betekent dat je zelf iets kwijtraakt.' Simek interviewde vannacht Susanne Piët, auteur van De Emotiemarkt. Ze kwam er niet helemaal uit, door de drift van Simek om het ook voor hem begrijpelijk te houden, maar ze zit op een spoor wat me aanspreekt. Je kunt het naluisteren bij de RVU / Simek site. Een interview staat in de Intermediar