Tis nooit goed, of toch wel

PvdA maakt bekend hoe zij tegen integratie aankijkt. Ik kan mij in onderstaande PvdA stellingen vinden. Zij staan in het discussie rapport dat er goed uitziet. De enige vraag is... lost het het probleem of naderend probleem op. Zie mijn column



Stelling 1: De integratie van nieuwkomers en de samenhang in de Nederlandse samenleving wordt bevorderd door onderling contact tussen burgers uit verschillende etnische gemeenschappen.

Stelling 2: Bij vrijwillige migratie is het noodzakelijk en legitiem om de kosten en baten voor de ontvangende samenleving in ogenschouw te nemen.

Stelling 3: De inkomenseisen aan Nederlandse partners moeten niet worden verhoogd.

Stelling 4: Het is bij huwelijksmigratie zinniger eisen te stellen aan de migrerende partner, dan aan de reeds in Nederland verblijvende partner.

Stelling 5: Onderzocht moet worden of het zinvol en mogelijk is voor een buitenlandse partner een ‘greencard-achtig’ systeem in te voeren waarbij de volledige rechten en plichten op o.a. de sociale zekerheid, gefaseerd worden toegekend.

Stelling 6: De Nederlandse overheid zou zich meer moeten laten inspireren door voorbeelden als Engeland of het Duitse ‘green/bluecard’ systeem waarbij de bestaande onnodige barrières voor hoogopgeleide arbeidsmigranten worden weggenomen.

Stelling 7: Arbeidsmigratie voor laaggeschoolden is mogelijk, zolang er geen verdringing is van eigen werknemers. Het beleid dient dus noodzakelijkerwijze een terughoudend, experimenterend en lerend karakter te hebben.

Stelling 8: Er moet een effectief integratiebeleid komen voor toegelaten asielzoekers. Dit kan betekenen dat na de eerste selectie de groep die dan overblijft - en die dus een grote kans heeft op een langer verblijf in Nederland - moet kunnen deelnemen aan de samenleving (taalles, educatie, werk, onderwijs).

Stelling 9: Er moet een ruimhartig toelatingsbeleid komen voor uitgeprocedeerde asielzoekers, die –als gevolg van de oude wet- en regelgeving - al vijf jaar of langer in Nederland blijven, en geen strafblad hebben.

Stelling 10: Het terugkeerbeleid kan niet alleen met een repressieve aanpak worden opgelost. Er dient, met geld van Ontwikkelingssamenwerking, ook gewerkt te worden aan terugkeerprojecten waarbij geïnvesteerd wordt in migranten die terugkeren (scholing en training) en in de regio's waar zij naar terugkeren.

Stelling 11: Voor een goede kans op succesvolle integratie en emancipatie in Nederland is het opleidingsniveau van de migrant cruciaal. Daarom dienen aan de migrerende partner opleidingseisen gesteld te worden.

Stelling 12: Inburgering is primair de verantwoordelijkheid van de migrant. Sancties en eigen bijdragen zijn dus legitiem. De overheid is verantwoordelijk voor een goed en toegankelijk aanbod van inburgeringscursussen.

Stelling 13: De inburgering moet voor twee groepen oudkomers alsnog verplicht worden gesteld, te weten uitkeringsgerechtigde oudkomers die beschikbaar moeten zijn voor de arbeidsmarkt en oudkomers met schoolgaande kinderen. Ook voor deze groepen geldt dat een maatschappelijke (werk)stage onderdeel uitmaakt van de inburgering en dat een eigen bijdrage gevraagd kan worden naar draagkracht.

Stelling 14: Er moet een handvest van burgerrechten komen waarin de belangrijkste normen, waarden en grondrechten, zoals ook verwoord in de Grondwet, een plek krijgen.

Stelling 15: Burgers kunnen met meerdere samenlevingen een binding hebben, zonder dat dit de volwaardige deelname, met alle rechten en plichten, aan de Nederlandse samenleving in de weg hoeft te staan.

Stelling 16: Kinderen van migranten die in Nederland zijn geboren en die rechtmatig in Nederland verblijven, krijgen automatisch de Nederlandse nationaliteit.

Stelling 17: Overheid en sociale partners moeten gezamenlijk een serie initiatieven nemen om de positie van aanwijsbare risicogroepen op de arbeidsmarkt te verbeteren.

Stelling 18: Het behoud van gesubsidieerde banen en specifiek arbeidsmarktbeleid is juist in een periode van economische neergang en bij een oplopende werkloosheid van wezenlijk belang.

Stelling 19: Zodra er voldoende aanbod is, wordt de voorschoolse educatie verplicht ingevoerd voor ieder kind met een (taal)achterstand voor 3 à 4 dagdelen per week.

Stelling 20: Acceptatieplicht en opnamestop zijn noodzakelijke instrumenten daar waar school- en gemeentebesturen er niet in slagen gezamenlijke afspraken te maken over het spreiden van achterstandsleerlingen.

Stelling 21: In combinatie met een vergroting van leer/werk combinaties wordt voor drop-outs zonder enige startkwalificatie en zonder baan, een partiële leerplicht ingevoerd.

Stelling 22: Om de problemen in de steden efficiënter aan te pakken, krijgt een beperkt aantal gemeenten – en wel 30 van de 483 – een apart regime, waarbij ze meer bevoegdheden krijgen dan andere gemeenten.

Stelling 23: De overheid moet ingrijpen als blijkt dat gemeenten met relatief weinig sociale woningbouw plannen hebben om die aan de woningvoorraad te onttrekken. Onwillige buurgemeenten moeten verplicht worden door provinciebesturen of het ministerie van VROM om meer sociale woningbouw te plegen (minimaal 30 procent van de totale nieuwbouw).

Stelling 24: Op stadsregioniveau moet een woningverdeelsysteem komen waarbij de randgemeenten ook toegankelijk worden voor lagere inkomens en daar tien procent van de sociale woningen wordt gereserveerd voor de zwakste groepen op de woningmarkt.

Stelling 25: Leefbaarheid en veiligheid van velen gaan soms voor de privacy-bescherming van enkelen.

Stelling 26: Corporaties moeten desnoods wettelijk gedwongen worden om hun reguliere beheertaken meer serieus te nemen, in de woningtoewijzing in kwetsbare buurten/complexen meer maatwerk te leveren en een specifiek aanbod te creëren voor de onderkant van de woningmarkt.

Stelling 27: Tolerantie staat onder druk daar waar de wet slecht wordt gehandhaafd. Om die reden is een effectief veiligheids- en handhavingsbeleid een cruciale voorwaarde voor een breed gedragen integratiebeleid.

Stelling 28: Opsporing en vervolging van racisme en discriminatie moeten worden geïntensiveerd.

Stelling 29: Het openbaar ministerie moet tot vervolging overgaan als wordt opgeroepen tot gewapende strijd, rekrutering voor terrorisme plaatsvindt of in woord of geschrift wordt aangezet tot haat.

Stelling 30: De vrijheid van godsdienst betekent ook gelijke faciliteiten voor verschillende geloven. Dit moet ook betrekking hebben op de bouw van religieuze gebouwen, begrafenisrituelen op begraafplaatsen en geestelijke verzorging in instellingen.

Stelling 31: Niet alles wat de emancipatie belemmert, kan door de overheid met wet en regel worden bestreden. De PvdA en de regering dienen daarom vooral werk te maken van het onverkort en compromisloos steunen van een ieder, ook binnen de moslimgemeenschap, die voor emancipatie strijdt en zich aan emancipatiebelemmerende groepsdruk probeert te onttrekken.

Stelling 32: Hoofddoekjes moeten niet worden verboden, tenzij ze het maatschappelijk functioneren, met name in het werk, belemmeren.

Stelling 33: Geef jonge vrouwen het recht zonder steun van hun ouders hun opleiding te vervolgen en te naturaliseren zonder ouderlijke toestemming.

Stelling 34: In de onderwijswet moet als doelstelling voor (al het) onderwijs worden opgenomen: bevordering van burgerschap en integratie.

Stelling 35: Het integrerend vermogen van het islamitisch onderwijs hoort onderwerp te zijn van debat en dialoog, niet van gebod of verbod.

Voor wie niet lezen wil moet maar horen of zien

Het bureau nu als hoorspel. Prachtige site met alles drop en dran. Overigens schijnt er een mooie komedie te komen over the office.

Falikant, Fiasco, Flagrant, Fataal, hoe loopt het nou af?

Glazen Speelgoed, stuk van Tennessee Williams gezien afgelopen dinsdag. Na de ervaringen de week ervoor met de premiere van Casanova's ondergang, moest nu een familie bezwijken onder de druk van een bezeten zoektocht naar geluk. Al kun je de natuur een beetje helpen, afdwingen is een ander verhaal. Anne Wil karakteriseerde een overbezorgde moeder, waarbij je tenenkrommend toekijkt hoe ze haar half uiteen gevallen gezin door haar verstikkende zorg verder uiteendrijft. Dat loopt niet goed af, dat is zover wel duidelijk. De aankondigingen op internet gebruiken echter verschillende termen en eerlijk gezegd weet ik het niet meer, hoe het afliep. Ik weet wel dat na enige aarzelingen het publiek toch besloot voor een staand applaus en dat er veel bloemen waren. Wat doen die artiesten er toch mee? Ik krijg ook wel eens bloemen (als je 25 jaar bij de zaak bent of zo), maar om na elke geslaagde projektgroepvergadering meteen met 3 bossen bloemen naar huis te gaan?

Elke klap moet raak zijn, al 25 jaar

Gisteren mijn feesie gehad, 25 jaar bij de zaak. Ik had thuis de mensen uitgenodigd die mij in die tijd beter hadden gemaakt, mij hadden geinspireerd. Het bleek een fantastische combinatie van mensen te zijn, die vanaf het begin tot het einde spontaan in chemie waren met wijn, eten en vooral elkaar. Ik las vanochtend een stukje uit een interview van Marco Borsato over zijn drummer. Het geeft perfect weer hoe ik mijzelf het liefst zie, op mijn werk en daarbuiten. Aan het woord Marco Borsato: "ik vecht voor elke klank. Ton Dijkman, de drummer, heeft dat ook. Nooit een break overslaan, nooit smokkelen. Elke klap moet raak zijn. Daar heeft hij zichzelf toe verplicht. En dat dwingt ook de anderen scherp te blijven. Ton is de motor van de band. Als hij inzakt, zakt ook de rest als een plumpudding in elkaar. Bij een drummer komt de energie, de beleving vandaan. Ton slaat met heel veel energie en dynamiek. Zo'n type mens is hij, daar houd ik van. Het is letterlijk zo dat de spaanders naast zijn drumstel liggen aan het eind van de avond. Drie paar stokken gaan er op zo'n avond wel doorheen. Dat zegt iets over zijn bezieling. Dat hoor je dat zie je. Je voelt de punch. Ik ga daar ook in mee." Nog een dikke 15 jaar te gaan, we gaan ervoor.

Waarden en bronnen.

Tijdens een ouderavond op de NicMaes maakten we kennis met emotionele intelligentie. De inleiders Aart van der Harst en Frits Roelofs probeerden ons laten proeven op welke wijze zij met kinderen werken aan het ontwikkelen van emotionele intelligentie. (zie hun boek/site voor meer informatie) Zij gebruikte veel spelelementen om met de kinderen in contact te komen en zo ook met de ouders die avond. Ze gaven ons een tiental kaarten die we op volgorde moesten leggen. De belangrijkste eerst de onbelangrijkste het laatst. Op de kaarten stonden waarden als: rijkdom, gezondheid, eerlijkheid, rechtvaardigheid, familie, vrienden, schoonheid, wijsheid, lang leven en vrede. Nadat we de kaarten op volgorde hadden gelegd en met onze onbekende buurman hadden vergeleken, moesten we nagaan of de waarden van de school (het was tenslotte een ouderavond) overeenstemden met onze volgorde. Dat bleek het geval. Toen werd ons gevraagd of de commerciele TV zenders ook deze prioriteiten stelden, dat bleek geheel omgekeerd. Iedereen riep spontaan, dan kunnen we het stapeletje gemakshalve omdraaien. Met andere woorden datgene woat op TV als waarden wordt gedemonstreerd staat lijnrecht tegenover wat wij belangrijk vinden.

In het tweede gedeelte van de avond gingen zij in op welke wijze wij onze energie krijgen. De vijf bronnen die in balans moesten zijn volgens hun waren: creativiteit, fysiek, emotionaliteit, cognitie, spiritualiteit. Volgens de heren moeten deze bronnen in evenwicht zijn, als het aan één ontbreekt vloeit energie weg.

Overigens emotionele intelligentie is wat men in het bedrijfsleven verrweg het belangrijkste vindt en wordt getypeerd als competenties: intrapersoonlijke aspecten, interpersoonlijke aspecten, aanpassingsvermogen, stressmanagement aspecten, algemene stemmingsaspecten. Het is niet voor niets dat de avond bomvol zat, met de IQ zit het meestal wel goed bij de kinderen op de NicMaes.

The Forsyte Saga steeds mooier

Nog drie afleveringen. Dan wellicht serie 2? Schitterend.

Regie Gerardjan Rijnders

Hoe Mozart Casanova sloeg voor u mevrouw, 2x. U weet dat GerardJan Reinders de regisseur is. Nou en? Wisten wij veel en we weten nu niet veel meer. Het stuk van Orkater is weer zo'n voorbeeld van heel hard werken, vernuftige teksten, hopeloos zwak plot, prachtig decor, goed gekozen muziek en een geflopt einde. Een gevoel van schaamte maakt zich meester op het einde, want op zich werd er goed gespeeld, hard gewerkt, maar ook deze keer (net als bij Annie) sloeg de vonk niet over. Er waren scenes waarbij applaus goed had gekund en wellicht met een voorbeeld klapper was de zaal ontvlamd en was het een spetterende avond geworden. Op het einde wist Mozarft nog wat vernuftigs te roepen, maar de stilte die hij daarna liet vallen, bleef hangen en bleek uiteindelijk het slot te zijn. Het was een tru-out en ik ben heel benieuwd of ze de uitvoering nog vlot kunnen trekken eenmaal in premiere gegaan.

Cold Feet, op DVD

Paul en Irma kwamen deel 0 en 1 van Cold Feet showen. De Dvd is in de aanbieding bij de Bijenkorf vanaf woensdag, dus niet te missen deze kans. Schateren per seconde. Vanochtend een serenade met tulp gebracht (geen roos in de buurt). Wat is dit mooi.

Ahknaton, play it cool

Het was weer zover, met stokken in de aanslag naar Ahknaton voor de uitzondering. We waren goed op dreef, 4 nummers lekker cool gespeeld. Soms gaat het beter dan andere keren, dit was weer een toppertje. Op het einde van het jaar is het weer Odeon zover als we weten. Dat was vorig jaar erg leuk, dus wie weet een tip om vrij te houden.

Na deel 1 komt deel2 van La meglio gioventu. Voor de distributeur betekent de film één van de grote momenten uit de recente Europese filmgeschiedenis. "Wij zijn trots om daar ons steentje toe bij te dragen." Wij zijn blij die momenten te hebben meebeleefd. Het tweede deel was ook prachtig, misschien nog wel ontroerender en mooier dan het eerste deel. Nadat de broers zich in hun jeugd resoluut van een zekere toekomst hadden gedistancieerd, zo moeilijk bleek in het tweede deel het nieuwe pad te verlaten. Keuzes eerder gemaakt, zijn geen garantie voor de toekomst. Er aan t.a.t. vasthouden is wel een garantie om het je moeilijk te maken.

Onder het motto te veel: Wat mag een topman verdienen?

Criteria en een checklist om beloningen te bepalen. door Fred Akkerma

De salarissen van de ING-top, van een ziekenhuisdirecteur of van de directeur van de Hartstichting: Wat zijn passende verhogingen? Over de beloning van topmanagers is veel ophef ontstaan. Feiten en fictie lopen daarbij door elkaar. Is elke salarisverhoging van topmanagers een vorm van exhibitionistische zelfverrijking of dient het daadwerkelijk een doel? Hier vindt u een lijst van criteria en een checklist waarmee u kunt oordelen.

Soul

Soul @ the Dome, wie had dat nog een keer gedacht. Op bezoek bij de tantes Pointer Sisters en Ome Baily die weer in de elementen vuur, aarde en wind met elkaar trachtte te verenen.
Mooie ervaring, swingen op de oude knarren al meer dan dertig jaar in het vak, dat moet je wel goed zijn. Ik vond de Pointer Sisters van een swingende grootheid, die ik niet voor mogelijk hield. Er is nog hoop en slank hoef je er niet voor te zijn. Dikke Berta ging helemaal uit haar dak, verrukkelijk, onder het motto I cannot hide it, I'm so excited, jumpte ze met een slow hand en een easy touch in fire. And ladies and gentlemen here comes my favourite part, stilte, nog meer stilte en dan.... Romeo and tant Juliet....wow
De castraten van EWF deden het nog steeds. De muziekaal leider van de band zat aan zijn buro annex keyboard en zag: het was goed. Een 50 tal ritme instrumenten, 4 zangers, trompet, sax, helemaal te gek: fantasy het hoogtepunt, daarna werd het wat te sentimenteel, vandaar mijn voorkeur voor de ladies.

Faaij-er.

Wereldpremiere Simone on plein public

Iedere artiest heeft zijn debuut, welnu Simone had dat vandaag, samen met collega debutanten en haar klasgenootje Clementine. Klik hier voor wat beeldjes.

Ontdekt: hoe stel ik via het web vragen aan de bezoekers

Klik hier voor een voorbeeld

Ik heb zojuist een enge ziekte uit de VS meegenomen.

Een grapje van Melkert tijdens het globaliseringsdebat van 1 maart in de Melkweg te Amsterdam. Ja hij kan weer grapjes maken, maar bij nader inzien zit er meer achter dat grapje. Want door velen wordt globalisering over een kam geschoren met een Amerikaanse enge ziekte. "Globalisering maakt ons in toenemende mate afhankelijk van elkaar", oreerde hij samen met de econoom en anders-globalist Robert Went en Jan Willem Gunning, ontwikkelingseconoom aan de Vrije Universiteit van Amsterdam.



"Het is niet alleen makkelijker te reizen, wereldwijd te financieren en te communiceren, het meest essentiele is dat ook het produceren overal ter wereld tegen de meest scherpe prijs kan gebeuren." Het kwam bij de debaters (al leken ze meer op docenten) niet op om tegen globalisering te zijn. Globalisering moet zeker niet worden verward met ongeregelementeerde vrije handel. Als je de deskundigen moet geloven is de discussie over globalisering een discussie over grenzen, regels en drempels, verdelen van kansen en winsten en stimuleren of afremmen, van beheersen dus. En juist omdat alles met alles samenhangt is dat beheersen ingewikkelder dan ooit. De discussie vlakte soms af naar gesteggel over wie die beheersing moet organiseren. Zo leek de zaal meer geinteresseerd te zijn in de rol van de Wereldbank, sommigen waren zelfs helemaal gekomen om Melkert om fortuinlijke redenen onheus te bejegen.



Het eigenlijke onderwerp, is globalisering een zegen of een vloek kwam er wat bekaaid van af. De wijze mannen droegen aan dat globalisering de ontwikkeling van de armste landen niet in de weg staat, integendeel. Corruptie en daarbij behorende (gebrek aan) (westerse?) waarden en normen is de grootste boosdoener. Met name het gebrek aan eigendomsrecht staat boven aan de lijst van faalfactoren. Concurrentie van de landen (ook die net boven de streep), protectionisme van de rijke landen (subsidies, patenten), gebrek aan investeringen in infrastructuur en vooral onderwijs (basis en middelbaar) en last but not least de kennisvlucht als er al sprake is van kennisopbouw. Globalisering is niet de de veroorzaker van deze problemen maar maakt een oplossing ervan wel meer noodzakelijk.



Ik werd er niet vrolijker van. Ik citeer de weinig hoopgevende frasen uit de lijvige notities die het debat vooruitgingen: "de rijke landen leggen zich dus toe op die fasen in het ontwikkelingsproces van een product die de hoogste toegevoegde waarde opleveren". "het ontwikkelen van een malaria vaccin komt niet van de grond omdat er geen koopkrachtige kopers voor zijn", "hoe rijker de landen aan oliebronnen zijn des te corrupter gedragen ze zich", ""vast staat dat het verschil tussen rijk en arm niet meer enkel met geld is op te lossen", "de omvang van inkomensoverdracht van immigranten naar hun vaderland (65 miljard dollar) is meer dan dat er wereldwijd aan ontwikkelingshulp wordt gegeven","het wegnemen van handelsbelemmeringen kan de ontwikkelingslanden jaarlijks 500 miljard dollar opleveren","aan landbouw subsidies in Europa wordt meer uitgegeven dan aan ontwikkelingshulp", van de vijf opgeleide doctoren in Afrika blijft er maar een in het alnd van geboorte, de anderen komen hier schoonmaken", "illegale immegratie zal pas echt verminderen als de welvaart in het "Zuiden"substantieel is toegenomen"



Hoe moeten we nu op een sociaal democratische verantwoorde manier tegen globalisering aankijken en wat zijn de effecten van globalisering op Amsterdam. Het rapport beveelt de PvdA aan om meer duidelijkheid te verschaffen hoe globalisering het dagelijks leven van gewone burgers beinvloed. Opmerkingen en hints waarmee we iets aan dit probleem kunnen doenheb ik niet echt gehoord. Lees je de stukken dan dringt zich het volgende scenario op: Globalisering maakt ons steeds rijker, maar het werk wordt steeds ingewikkelder en niet al te hoog opgeleiden zullen stilaan te duur zijn om routine productie werk te doen. Zij zullen bovendien te laag opgeleid zijn om in de complexe wereld een noodzakelijk hoogwaardige bijdrage te leveren. De ene helft van Amsterdam zal zich suf werken aan het internet gekluisterd. De andere helft zal die ene helft in het beste geval tot dienst zijn of anders aan de zijlijn staat. Een derde groep zal het vieze werk voor ons opknappen, waarschijnlijk tegen lonen die een fractie zijn van wat wij nu minimum noemen, maar elders in de wereld ver boven de armoede grens van 1 dollar per dag zit. Het kabinet stevent nu al af op een samenleving waarbij illegaal gekomen via de achterdeur wordt gedoogd en via de voordeur gekomene niet gelegaliseerd en sociaal worden voorzien.



Wat kunnen we dan wel doen? Druk uitoefenen op bedrijven die oneervol werk laten verrichten in verre oorden, initiatieven tot verantwoord ondernemen afdwingen (het panel verwachte hier naar mijn mening te weinig van), steun bieden aan zelfontwikkeling van de arme landen met raad en daad, mede door immigranten te equiperen om hun eigen moederland meer democratische normen te laten overnemen en kennis te brengen, kennis netwerken te stimuleren. Daarnaast opkomen voor de afbraak van protectionistische regels of anders importheffingen op producten-onder-de-prijs gebruiken om ontwikkelingslanden in hun zelfsturend vermogen te helpen opbouwen in plaats van in de zakken van de rijken te laten verdwijnen of aan uitzichtsloze beroepstakken te besteden. En natuurlijk op de goede partij stemmen, ook of juist in Europees verband.



Tenslotte Amsterdam, de bakermat van globalisering, gastheer van heel wat multinationals en immigranten. Amsterdam zou het centrum voor ontwikkeling van derde wereld landen kunnen zijn. Het zou ook moeten zorgen voor een goede ontwikkeling en taakbesteding van zijn minder internationaal geschoolde burger. Niet investeren in productie, die ongetwijfeld elders goedkoper kan, maar in diensten waar behoefte aan zal zijn en waarbij Amsterdam een trekkersrol kan vervullen. Wie zet het op de agenda?



Zie voor een meer levensecht verslag, de PvdA site van Leiden.

Even bij de Buuren

In Brussel zijn we even naar het huis van David en Alice van Buuren geweest. Prachtig, compleet, stijlvol en gezellig. Je zou zo bij de van Buurens intrekken. Zij atelier in de nok van de villa bevatte 10-talle tekeningen van de bescheiden amateur schilder, maar in dagelijks leven Nederlands Bankier in België. Het kost een paar centen, maar toch wel leuk om eens te zien.

Integreren op het platteland, een hopeloze opgave

De Berini's gaan naar Noorderstil. Op zoek naar de rust. Een voorstelling die aan toont dat integreren een hachelijke zaak kan zijn en cultuurkloven lelijke valkuilen. vandaag staat in de Volkskrant enkele treffende portretten van Nederlanders in den vreemde en de wijze waarop zij integreren. Niet dus. Ik vond de voorstelling minder origineel dan de vorige (waar ook een film van is gemaakt naar ik nu lees). Te veel op zoek naar wat niet lukt, te weinig naar oplossingen kijkend. Of wil ik een happy end wat er niet is. Een aantal hele mooie teksten. We zaten op het balkon, dat moeten we niet meer doen, dan ben je toch niet helemaal betrokken bij wat er gebeurt.

De Waaghals Revisited

We zijn er lang niet meer geweest. We vonden het toen wat minder verfijnd. Maar we zijn hebben we de goddelijke fraaie vegetarische composities weer beproefd en we zijn weer fan van De Waaghals. Alleen een heel menu classica is gewoon net wat teveel van het goede. Hou het bij voor en hoofdgerecht.

De anatomia van vervreemding.

Hannie schreef het al, Truus was ook wild enthousiast (maar ja, die is italianófilé). Mijn vader noemde het: 'Altied deen erremeu' als het een Italiaanse film betreof. Maar La meglio gioventù is zijn sterren meer dan waard. Althans deel 1 doet verlangen naar deel 2. In de zes uur durende, in twee delen vertoonde film van Marco Tullio Giordana, wordt de geschiedenis van Italië van 1966 tot nu wordt verteld aan de hand van het leven van twee broers. De film won de publieksprijs op het Rotterdamse filmfestival 2004 (al).
Het is een prachtig observerend geregiseerd beeld van uit elkaar groeiende broers. Ze trekken ieder voor zich de conclusie uit hun machteloosheid een psychiatrische patiente een normaal leven te gunnen in een liefdevol gezin in plaats van weggezet in een electroschokkerende inrichting. Waar de een de wereld wil verbeteren vanuit de politie, die de arme ziel wegvoerde, kiest de ander de wereld te verbeteren vanuit de psychiatrie, die onmachtig antieke methoden toepast om haar patienten ongevaarlijk te maken. De levens en hun werelden vervlechten zich bij tijd en wijle, waarbij de broederliefde wint van het verschil in kijk op de vervreemdende wereld.

Sjoen fees gewees

Iech wis ut:

De carnaval waor weer de bron vaan leve
(en daan bedoel iech netuurlik neet dun herrie)
ze waor zaoligmakend, verdowvend en ruimte schinkend
un gezoon dreijdaogse kuur met sherry
huur nog ummer de meziek vaan us sjoen mestreech
ut deech us harte nog maonde kloppe
naogenetend vaan de kal oet de kele vaan us vrun,
die einmaol begone neet mie zien te stoppe
sleipend langs de slevrow,
drievend oet de karkol,
dweilend door de staat,
verzaoligd vaan de lol

Ut is sjoen gewees en es bewies de foto's vaan mattie,
de oavond foto's vaan paul, de middag foto's vaan paul, en last but not least: de gezet en noe auch de foto's vaan pé, boe blieve de foto's vaan gem en rick hobbe ze de balle al oet ut vet?